Eleonora Jedlińska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Eleonora Jedlińska
Ilustracja
Profesor nadzwyczajny, doktor habilitowany nauk humanistycznych
Specjalność: Historia sztuki XX wieku
Alma Mater Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu
Habilitacja 2007
Instytut Sztuki Polskiej Akademii Nauk
Nauczyciel akademicki
Uczelnia Uniwersytet Łódzki

Eleonora Jedlińska – historyk sztuki, dr hab. nauk humanistycznych o specjalności ikonologia, malarstwo nowoczesne, sztuka XX wieku, profesor nadzwyczajny Uniwersytetu Łódzkiego[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Jest absolwentką Instytutu Historii Sztuki Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Doktorat o motywie śmierci w sztuce europejskiej XIX wieku obroniła w 1994 roku na Uniwersytecie Łódzkim[1]. Habilitację uzyskała w oparciu o pracę Polska sztuka współczesna w amerykańskiej krytyce artystycznej w latach 1984–2002 w Instytucie Sztuki PAN w 2007 roku[1][2].

Od 1996 roku należy do Polskiej Sekcji Międzynarodowego Stowarzyszenia Krytyków Sztuki (AICA)[3]. Jest członkiem Stowarzyszenia Historyków Sztuki (Oddział w Łodzi)[4] oraz prezesem Oddziału Łódzkiego Polskiego Instytutu Studiów nad Sztuką Świata[5].

W latach dziewięćdziesiątych była stypendystką Fondation d’Appui de la Litterature Independante et Sciences Polonaises w Paryżu oraz stażystką w Muzeum Holocaustu w Waszyngtonie[6].

Zainteresowania badawcze wiąże ze sztuką Żydów polskich od XIX wieku do współczesności, historią i teorią obrazów (malarstwo, grafika, fotografia) w XIX-XX wieku, sztuką i postawami artystycznymi wobec ideologii totalitarnych oraz problemami społecznymi, politycznymi i etycznymi. W swoich badaniach podejmuje także zagadnienia dotyczące współczesnego muzealnictwa i krytyki artystycznej.

W Katedrze Historii Sztuki Uniwersytetu Łódzkiego wykłada przedmioty związane z malarstwem i rzeźbą XIX–XX wieku oraz z metodologią historii sztuki[7].

Jest autorką prac monograficznych, kilkudziesięciu artykułów poświęconych sztuce XX–XXI wieku oraz tłumaczeń książek z zakresu teorii sztuk plastycznych.

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

Monografie
  • Sztuka po Holocauście, Łódź 2001.
  • Polska sztuka współczesna w amerykańskiej krytyce artystycznej w latach 1984–2002, Łódź 2005.
  • Powszechna Wystawa Światowa w Paryżu w 1900 roku. Splendory Trzeciej Republiki, Łódź 2015.
  • Wybór, Toruń 2015.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Dr hab. Eleonora Jedlińska, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI) [online] [dostęp 2017-08-31].
  2. Instytut Sztuki Polskiej Akademii Nauk – Tytuły i stopnie nadane w Instytucie Sztuki PAN, ispan.pl [dostęp 2017-08-31].
  3. CZŁONKOWIE | AICA, aica.sztuka.edu.pl [dostęp 2017-08-31] (pol.).
  4. OŁ SHS, shslodz.pl [dostęp 2017-08-31] (ang.).
  5. POLSKI INSTYTUT STUDIÓW NAD SZTUKĄ ŚWIATA, world-art.pl [dostęp 2017-08-31].
  6. prof. nadzw. dr hab. Eleonora Jedlińska | KATEDRA HISTORII SZTUKI UŁ, historiasztuki.uni.lodz.pl [dostęp 2017-08-31] (pol.).
  7. Eleonora Jedlińska – Studenci, pracownicy – USOSweb, usosweb.uni.lodz.pl [dostęp 2017-08-31].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]