Ellen Wester

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ellen Sofia Wester; pseud. E. Weer (ur. 1860, zm. 1936) – szwedzka tłumaczka literatury polskiej.

Działalność przekładową rozpoczęła z inicjatywy Henryka Bukowskiego. W związku z podróżą po Polsce w latach 1898–1899 napisała relację z podróży oraz wiele artykułów prasowych dla czasopism szwedzkich dotyczących ruchu kobiecego oraz historii i kultury Polski. Dokonała przekładów m.in. utworów Józefa Ignacego Kraszewskiego, Gabrieli Zapolskiej, Zofii Kossak, prawie wszystkich esejów Kazimierza Chłędowskiego oraz poezji (np. Hymn Juliusza Słowackiego czy Rozmowa wieczorna Adama Mickiewicza). W 1910 stworzyła antologię nowelistyki młodopolskiej pt. Det unga Polen (w tym Stefana Żeromskiego, Władysława Reymonta i Kazimierza Przerwy-Tetmajera)[1].

Nie założyła rodziny[2].

Wybrane przekłady[1][edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Ciesielski 1991 ↓, s. 574.
  2. Ewa Teodorowicz-Hellman: „Pan Tadeusz” w szwedzkich przekładach. 2001, s. 168.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]