Emil Cyran

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Emil Cyran
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 20 października 1886
Bogunice
Data i miejsce śmierci 12 sierpnia 1966
Lubliniec
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

Emil Cyran (ur. 20 października 1886 w Bogunicach, zm. 12 sierpnia 1966 w Lublińcu) – polski lekarz psychiatra, działacz narodowy i społeczny.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W latach studiów uniwersyteckich związał się z młodzieżowymi organizacjami narodowej demokracji. W 1917 roku należał do współorganizatorów Towarzystwa Oświaty na Śląsku im. św. Jacka. W latach 1919–1922 jako przewodniczący PCK na Śląsku kierował akcją charytatywną na rzecz powstań śląskich oraz wdów i sierot po powstańcach.

W 1921 roku został redaktorem i wydawcą założonego wówczas pisma pod nazwą „Goniec Śląski”, które położyło znaczne zasługi w polskiej przedplebiscytowej akcji propagandowej. Był lekarzem w Bytomiu. Przez cały okres międzywojenny pełnił obowiązki dyrektora szpitala psychiatrycznego w Lublińcu.

2 maja 1923 został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[1].

W czasie wojny przebywał w obozie dla internowanych w Rumunii, a następnie w obozie jenieckim w Niemczech. Po wojnie wrócił do Lublińca i kierowania szpitalem. Tam też zmarł i został pochowany. Jego imieniem nazwano Wojewódzki Szpital Neuropsychiatryczny w Lublińcu[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Z. Podbielski, I. Krupka-Matuszczyk, A. Grabowski, Historia lecznictwa psychiatrycznego w Lublińcu, [W:] Pamiętnik jubileuszowy. Materiały konferencji naukowej. Tworki, 16-17 września 1991. Pruszków 1992, s.171-173
  • A. Tokarska, Emil Cyran - lekarz i społecznik, [W:] „Szkice Lublinieckie”, nr 3, 1992, s. 104-107; - „Dz. Zach.” 1966, nr 192
  • Z. Gałaszek, Emil Cyran - lekarz, działacz narodowy i społeczny 1886-1966. Praca doktorska. ŚAM, Katowice 1973 [maszynopis]
  • T. Gnat, Dr med. Emil Cyran, „Służ. Zdr.”, 1966, nr 35
  • K. Brożek, Polska służba medyczna;
  • J. Smereka, Polskie doktoraty, s.104-105