Emil Gerlach

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Emil Gerlach
Data i miejsce urodzenia 23 maja 1859
Warszawa
Data i miejsce śmierci 24 maja 1941
Warszawa
Miejsce spoczynku Cmentarz ewangelicko-augsburski w Warszawie
Zawód, zajęcie przemysłowiec
Narodowość  Polska
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi
Grób Emila Gerlacha na Cmentarzu ewangelicko augsburskim w Warszawie

Emil Fryderyk Gerlach (ur. 23 maja 1859 w Warszawie[1], zm. 24 maja 1941 tamże) – przemysłowiec, działacz społeczny.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Jego rodzice Gustaw (1827–1915, przemysłowiec[2]) i Ludwika z Krollów byli Niemcami. Miał brata Gustawa, wraz z którym kierowali po ojcu firmą G. Gerlach, która wytwarzała instrumenty geodezyjne i chirurgiczne. Prowadził sklepy w Warszawie, Moskwie i Petersburgu. W okresie II Rzeczypospolitej był dystrybutorem firmy amerykańskiej Underwood, która produkowała maszyny do pisania. W 1919 zbył udziały w fabryce.

Zasiadł w komisji rewizyjnej zarządu Koła Popierania Wydawnictwa „Przegląd Techniczny”[3]

Działał społecznie. Na terenach rosyjskich był organizatorem Polskiego Towarzystwa Pomocy Ofiarom Wojny[1]. Jako prezes Komitetu Budowy Sanatorium Przeciwgruźliczego „Rudka” w Warszawie pomagał w zgromadzeniu potrzebnych 80 000 rubli. Angażował się w walkę z gruźlicą: pełnił funkcję prezesa Warszawskiego Towarzystwa Przeciwgruźliczego, w 1924 ufundował pracownię rentgenologiczną w Szpitalu Ewangelickim w Warszawie.

Do śmierci w 1941 zamieszkiwał w kamienicy przy ulicy Ossolińskich 4 w Warszawie[4]. Został pochowany na Cmentarzu ewangelicko-augsburskim w Warszawie (kwatera Aleja 13-13-4)[5].

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Stanisław Łoza (red.), Czy wiesz kto to jest?, (Przedr. fotooffs., oryg.: Warszawa : Wydaw. Głównej Księgarni Wojskowej, 1938.), Warszawa: Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe : na zam. Zrzeszenia Księgarstwa, 1983, s. 200.
  2. Gustaw Gerlach (1827–1915). geoforum.pl. [dostęp 2015-04-07].
  3. Stopka. „Przegląd Techniczny”, s. II, Tom LIII z 1915. 
  4. Ossolińskich 4 – dom Gerlacha. 2012-12-14. [dostęp 2015-04-07].
  5. Cmentarz Ewangelicko-Augsburski: EMIL GERLACH, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [online] [dostęp 2020-05-15].
  6. Order Odrodzenia Polski. Trzechlecie pierwszej kapituły 1921–1924. Warszawa: Prezydium Rady Ministrów, 1926, s. 24.
  7. M.P. z 1933 r. nr 259, poz. 278 „za zasługi na polu zwalczania gruźlicy”.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]