Enrique Almaraz y Santos

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Enrique Almaraz y Santos
kardynał prezbiter
Ilustracja
Herb Enrique Almaraz y Santos Providus suis bonus pastor animam dat
Kraj działania  Hiszpania
Data i miejsce urodzenia 22 września 1847
La Vellés
Data i miejsce śmierci 22 stycznia 1922
Madryt
arcybiskup Toledo
Okres sprawowania 1920 - 1922
prymas Hiszpanii
Okres sprawowania 16 grudnia 1920 - 22 stycznia 1922
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 1874
Nominacja biskupia 19 stycznia 1893
Sakra biskupia 16 kwietnia 1893
Kreacja kardynalska 27 listopada 1911
Pius X
Kościół tytularny San Pietro in Montorio
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 16 kwietnia 1893
Konsekrator Ciriaco María Sancha y Hervás
Współkonsekratorzy José María Cos y Macho
Jaime Cardona y Tur

Enrique Almaraz y Santos (ur. 22 września 1847 w La Vellés, zm. 22 stycznia 1922 w Madrycie) – hiszpański duchowny katolicki, arcybiskup Toledo i prymas Hiszpanii, kardynał.

Święcenia kapłańskie przyjął w 1874 roku w Salamance. Doktorat z teologii uzyskał w 1876 roku i licencjat z prawa kanonicznego w centralnym seminarium duchownym w Salamance. Był kapłanem pracującym w diecezji Salamanka. 19 stycznia 1893 roku otrzymał nominację na biskupa Palencia. Konsekrowany 16 kwietnia 1893 roku w kościele San Isidro w Madrycie przez kard. Ciriaco María Sancha Hervás arcybiskupa Walencji. 18 kwietnia 1907 roku mianowany arcybiskupem metropolitą Sewilli. Na konsystorzu 27 listopada 1911 roku papież Pius X wyniósł go do godności kardynalskiej z tytułem kardynała prezbitera San Pietro in Montorio. Brał udział w konklawe 1914 roku, które wybrało na papieża Benedykta XV. 16 grudnia 1920 roku został przeniesiony na stolicę metropolitalną prymasów Hiszpanii w Toledo. Zmarł 22 stycznia 1922 roku w Madrycie i tego samego dnia zmarł również Benedykt XV. Pochowano go w archikatedrze metropolitalnej w Toledo.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]