Eparchia pińska i łuniniecka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Eparchia pińska i łuniniecka
Пінская і Лунінецкая епархія
Ilustracja
Cerkiew św. Teodora w Pińsku
Państwo  Białoruś
Siedziba Pińsk
Data powołania 1989
Wyznanie prawosławne
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny
Egzarchat Białoruski
Sobór św. Barbary w Pińsku
Biskup diecezjalny arcybiskup piński i łuniniecki Stefan (Korzun)
Dane statystyczne (2012[2])
Liczba kapłanów 166
Liczba dekanatów 8[1]
Liczba parafii 186[1]
Liczba klasztorów 1
brak współrzędnych
Strona internetowa
Eparchia pińska i łuniniecka na tle podziału administracyjnego Egzarchatu Białoruskiego

Eparchia pińska i łuniniecka – jedna z eparchii Egzarchatu Białoruskiego Patriarchatu Moskiewskiego. Obejmuje część rejonów obwodu brzeskiego. Jej obecnym (2012) ordynariuszem jest arcybiskup piński i łuniniecki Stefan (Korzun)[2].

Eparchia nawiązuje do tradycji eparchii turowsko-pińskiej, powstałej w XI w. i działającej do unii brzeskiej, gdy przeszła w jurysdykcję Kościoła unickiego[3]. Reaktywowana na początku XX wieku, w dwudziestoleciu międzywojennym funkcjonowała jako diecezja pińsko-poleska PAKP[3]. W obecnym kształcie erygowana w 1989[2].

W strukturach eparchii działa 186[1] parafii dysponujących 193 obiektami sakralnymi, obsługiwanych przez 166 kapłanów. Administraturze podlega również żeński monaster św. Barbary w Pińsku[2].

Biskupi[edytuj | edytuj kod]

Dekanaty[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]