Eparchia władywostocka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Eparchia władywostocka
Владивостокская епархия
Ilustracja
Sobór Opieki Matki Bożej we Władywostoku
Państwo  Rosja
Siedziba Władywostok
ul. Połogaja 65
Data powołania 1898; 1991 (reaktywacja)
Wyznanie prawosławne
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny
Metropolia nadmorska
Sobór Opieki Matki Bożej we Władywostoku
Biskup diecezjalny metropolita władywostocki i nadmorski Włodzimierz (Samochin)
Biskup pomocniczy biskup ussuryjski Innocenty (Jerochin)
Biskup senior metropolita władywostocki i nadmorski Beniamin (Puszkar)
Dane statystyczne (2006)
Liczba kapłanów 124
Liczba dekanatów 4
Liczba parafii 88
Liczba klasztorów 5
Powierzchnia 169 000 km²
brak współrzędnych
Strona internetowa

Eparchia władywostockaeparchia Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego z siedzibą we Władywostoku[1]. Jej obecnym (2019) ordynariuszem jest metropolita władywostocki i nadmorski Włodzimierz (Samochin)[1], zaś funkcję katedry pełni sobór Opieki Matki Bożej we Władywostoku[1]. Planowana jest budowa nowego soboru pod wezwaniem Przemienienia Pańskiego w tym samym mieście[2].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Eparchia została powołana do życia 4 czerwca 1898. W momencie rozpoczęcia swojej działalności liczyła 69 czynnych cerkwi i 1 monaster (męski Ussuryjski Monaster Trójcy Świętej i św. Mikołaja). Biskup ordynariusz eparchii nosił tytuł władywostocki i kamczacki. 5 stycznia 1899 katedrę objął biskup Euzebiusz (Nikolski)[1]. Według danych z 1900 w eparchii władywostockiej działały 74 parafie obsługiwane przez 72 kapłanów i trzech hieromnichów. W ciągu dziewięciu lat liczby placówek duszpasterskich i duchownych wzrosły odpowiednio do 111 i 114, zaś w 1916 eparchii podlegały 252 czynne świątynie[1]. W tym samym roku z terytorium administratury wydzielono odrębną eparchię kamczacką i zmieniono tytuł ordynariusza na nadmorski i władywostocki[1].

Eparchia władywostocka prowadziła działalność misyjną wśród rdzennej ludności Kamczatki i regionu władywostockiego, jak i wśród nieprawosławnych zesłańców na Syberię. Jurysdykcyjnie podlegała jej rosyjska misja prawosławna w Korei[1].

Sobór Zaśnięcia Matki Bożej we Władywostoku, katedra eparchii do lat 20. XX wieku, zniszczona w latach 30.

Wskutek wybuchu rosyjskiej wojny domowej na Dalekim Wschodzie Rosji arcybiskup Euzebiusz (Nikolski) nie wrócił do swojej eparchii z Soboru Lokalnego Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego, na który wyjechał w 1917 do Moskwy. W grudniu 1918 zarząd eparchii objął biskup czeboksarski Michał (Bogdanow). Do 1922, tj. do zdobycia Władywostoku przez Czerwonych i wejścia Republiki Dalekiego Wschodu do Rosyjskiej Federacyjnej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej, eparchia działała bez przeszkód. W 1923 jej majątek został znacjonalizowany, zaś trzy działające klasztory zamknięte. Do końca lat 30. XX wieku władze radzieckie zamknęły większość czynnych cerkwi, pozostawiając jedynie 14[1]. Część przedrewolucyjnego duchowieństwa eparchii emigrowała w 1922 do Mandżurii razem z wycofującymi się Białymi[1].

W 1945 eparchia władywostocka została formalnie zlikwidowana i włączona do eparchii chabarowskiej i władywostockiej. Od 1948 jej dawne terytorium należało do eparchii irkuckiej, zaś od 1988 – do eparchii chabarowskiej i władywostockiej[1].

31 stycznia 1991 eparchia władywostocka została reaktywowana, zaś jej pierwszym ordynariuszem po odnowie został arcybiskup Mikołaj (Szkrumko). W grudniu 1991 na jej terytorium istniało 15 parafii obsługiwanych przez 15 kapłanów[1]. W kolejnych latach liczba nowych lub reaktywowanych parafii systematycznie wzrastała. Ponownie otwarte zostały również klasztory – żeński Ussuryjski Monaster Narodzenia Matki Bożej w 1993 i męski Ussuryjski Monaster Trójcy Świętej i św. Mikołaja w 1995. Według danych z 2006 eparchia liczyła 88 parafii, do których należało 110 cerkwi i kaplic; pracę duszpasterską na jej terenie prowadziło 124 kapłanów[1]. W latach 2003–2019[3] do eparchii należała również parafia Trójcy Przenajświętszej w Pjongjangu (jedyna parafia prawosławna w Korei Północnej)[4].

W 2011 Święty Synod Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego wydzielił z terytorium eparchii dwie nowe: nachodzką oraz arseniewską[5].

Biskupi[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy prawosławny biskup Władywostoku Euzebiusz (Nikolski)

Od momentu powstania eparchią władywostocką zarządzali następujący hierarchowie[6]:

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

Eparchia władywostocka dzieli się na następujące dekanaty[1]:

Monastery[edytuj | edytuj kod]

W 2010 na terytorium eparchii czynne były następujące klasztory[1]:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]