Ergis (przedsiębiorstwo)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zobacz też: Ergis (filolog).
Ergis
Państwo  Polska
Siedziba Warszawa, ul. Tamka 16
Data założenia 1998
Forma prawna spółka akcyjna
Prezes Tadeusz Nowicki
Nr KRS 0000057820
Zatrudnienie 834 według stanu na dzień 31.03.2016
Giełda GPW
ISIN PLEUFLM00017
Symbol akcji ERGIS (EEF)
Dane finansowe
Kapitał zakładowy 23 047 275 zł
brak współrzędnych
Strona internetowa

Ergis Spółka Akcyjna – polskie przedsiębiorstwo przemysłu chemicznego, specjalizujące się w przetwórstwie tworzyw sztucznych i produkcji wyrobów z PVC, PET i PE. Spółka notowana na Giełdzie Papierów Wartościowych w Warszawie.

W ofercie przedsiębiorstwa znajdują się folie stretch z LLDPE (w tym folie nanoERGIS)[1], izolacyjne i specjalistyczne miękkie folie PVC, twarde folie do żywności i leków PET, PET/PE i PVC, oraz taśmy spinające z PET,  granulaty z PVC, giętkie laminaty do żywności, płatki PET, folie BOPP. Siedziba spółki znajduje się w Warszawie, natomiast oddziały produkcyjne w miastach Wąbrzeźno i Oława. Spółki zależne grupy zlokalizowane są m.in. w Wąbrzeźnie, Nowym Sączu, Berlinie i Płocku.

Grupa kapitałowa[edytuj | edytuj kod]

Ergis SA jest jednostką dominującą grupy kapitałowej Ergis, skupiającej między innymi następujące spółki:

  • Dywizja Folii Twardych:
    • MKF-Ergis Sp. z o.o.[2]
    • MKF-Ergis GmbH[3]
    • Schimanski-Ergis GmbH[4] Spółki tworzące Dywizję Folii Twardych produkują folie PVC, PET oraz laminaty PVC/PE i PET/PE, wykorzystywane głównie przez producentów opakowań do żywności i farmaceutyków.
  • Flexergis Sp. z o.o.[5] – producent giętkich drukowanych  laminatów do żywności.
  • CS Recycling Sp. z o.o.[6] – spółka zajmująca się recyklingiem tworzyw sztucznych.
  • Numeratis Sp. z o.o.[7] – spółka specjalizująca się w obsłudze księgowej, kadrowej i płacowej.
  • Transgis Sp. z o.o.[8] – spółka świadcząca usługi transportowe.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Kalendarium[9]:

  • 1922 – założenie fabryki filcu w Wąbrzeźnie;
  • 1950 – utworzenie przedsiębiorstwa państwowego „Pomorskie Zakłady Tworzyw Sztucznych w Wąbrzeźnie”
  • 1998
    • zmiana nazwy na Ergis Spółka Akcyjna;
    • utworzenie Grupy Ergis w wyniku przejęcia spółek Schuepbach-Erg Sp. z o.o., Delpak Sp. z o.o.;
  • 1999 – przeprowadzenie fuzji ZTS Erg, ZTS Erg-Oława SA i Cefol-Erg SA;
  • 2000 – joint venture z firmą Eurofilms, założenie spółki Eurofilms Polska Grupa Ergis Sp. z o.o.;
  • 2003 – przejęcie kontroli nad Grupą ERGIS przez Finergis sp. z o.o – spółkę utworzoną przy udziale Funduszu DBG EE oraz Prezesa Zarządu Tadeusza Nowickiego i Przewodniczącego Rady Nadzorczej – Marka Górskiego
  • 2006 – debiut Eurofilms SA na Giełdzie Papierów Wartościowych w Warszawie[10];
  • 2007:
    • przejęcie Flexergis sp. z o.o.[11];
    • powstanie spółki Ergis-Eurofilms SA w wyniku połączenia z Ergis SA z Eurofilms SA;
    • przejęcie MKF-Folien GmbH i Schimanski GmbH[12];
  • 2014 – zmiana nazwy na Ergis SA.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Ergis rozwija produkcję folii nano stretch. Na przyszłoroczne wyniki wpływ mogą mieć rosnące ceny surowców polimerowych, inwestor.newseria.pl [dostęp 2017-12-02].
  2. Produkcja folii pet, pvc – zaufany producent – MKF-Ergis, mkf-ergis.eu [dostęp 2016-08-04].
  3. Hartfolien, technische verpackungsfolien, beutelfolien – laminatproduktion, MKF-Ergis [dostęp 2016-08-04].
  4. Hartfolien, technische verpackungsfolien, beutelfolien – laminatproduktion, SCHIMANSKI – ERGIS [dostęp 2016-08-04].
  5. Fleksografia, opakowania giętkie – drukarnia flexograficzna, Flexergis [dostęp 2016-08-04].
  6. CS Recycling, csrecycling.eu [dostęp 2016-08-04].
  7. Biuro Rachunkowe Numeratis Sp. z o.o Toruń, numeratis.eu [dostęp 2016-08-04].
  8. Transgis, transgis.eu [dostęp 2016-08-04].
  9. Historia Ergis. ergis.eu, 2015. [dostęp 2015-10-27].
  10. Eurofilms wchodzi na warszawski parkiet [dostęp 2017-12-02] (pol.).
  11. Był to strzał w dziesiątkę – Flexergis, www.print-partner.com.pl [dostęp 2017-12-02].
  12. Ergis-Eurofilms przejął MKF Folien oraz spółkę Schimanski, „pb.pl” [dostęp 2017-12-02] (pol.).