Erich Feldmann

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Erich Emil Feldmann (ur. 17 maja 1893 w Elberfeld; zm. 19 września 1978 w Bonn) – niemiecki historyk filozofii i pedagog. Jest uważany za twórcę niemieckiej nauki o komunikacji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Erich Feldmann urodził się w rodzinie właściciela fabryki Emila Feldmanna w 1893 w Elberfeld. Studiował w latach 1911–1914 na Uniwersytecie w Bonn filozofię, pedagogikę, psychologię, historię i filologię. W 1919 napisał pod kierunkiem Adolfa Dyroffa i obronił na Uniwersytecie w Bonn doktorat z dziedziny historii filozofii na temat Josepha Neuhäusera[1]. Od 1922 do 1924 roku był wykładowcą w Niemieckim Instytucie Pedagogiki Naukowej w Münster. Od maja 1925 Feldman stał na czele Instytutu Pedagogicznego w Moguncji i był w nim profesorem pedagogiki. Od 1929 roku był tzw. privatdozentem na Uniwersytecie w Bonn. W 1932 roku założył instytut edukacji międzynarodowej w Moguncji. W grudniu 1933 Instytut Pedagogiczny w Moguncji został rozwiązany przez rząd narodowo-socjalistyczny, a Feldman został przeniesiony w stan spoczynku[2]. Erich Feldman należał przez pewien okres do katolickiej Niemieckiej Partii Centrum, przystąpił jednak w 1934 do Narodowosocjalistycznego Związku Nauczycieli (Nationalsozialistischer Lehrerbund) i do SA i pracował jako referent ds. szkolenia w tej organizacji. Należał też do Niemieckiego Frontu Pracy i Narodowo-Socjalistycznego Związku Docentów (Nationalsozialistischer Deutscher Dozentenbund)[3]. W 1937 roku został członkiem NSDAP; w SA awansował w 1939 do stopnia kapitana (Hauptsturmführer)[4]. W latach 1933-1934 był wykładowcą w Państwowej Akademii w Braniewie w Prusach Wschodnich. W 1939 został docentem w Bonn. W 1940 roku Erich Feldman został nadplanowym profesorem filozofii i pedagogiki na Uniwersytecie w Bonn[5]. Tam nauczał również edukacji wojskowej.

Po zakończeniu II wojny światowej Erich Feldman został najpierw zwolniony, ale w 1950 otrzymał ponownie etat nauczyciela na Uniwersytecie w Bonn. Wykładał tam historię wychowania aż do przejścia na emeryturę w 1958 roku[6]. W 1953 roku założył Niemieckie Towarzystwo Filmowe i Telewizyjne (Deutsche Gesellschaft für Film- und Fernsehforschung), później towarzystwo zajmujące się zagadnieniami komunikacji (Deutsche Gesellschaft für Kommunikationsforschung), którego przez kilka lat był prezesem. Swoją dalszą pracę naukową poświęcił zagadnieniom środków masowego przekazu, zwłaszcza wpływowi filmu i telewizji. Erich Feldman zmarł 19 września 1978 roku w Bonn.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Christian Tilitzki, Str. 199
  2. Hessego biografia i Klaus-Peter Horne, s. 40
  3. Ernst Klee: W Leksykon ludzi w III Rzeszy, Frankfurt am Main 2007, s. 147
  4. Christian Tilitzki, s. 764
  5. Christian Tilitzki, S. 764
  6. Biografia Hessego