Ernest de Croÿ

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ernest de Croÿ
Ernst von Croy und Aerschot
książę Croy i Aerschot, hrabia Fontenoy i Bayon
Poprzednik Karol de Croÿ
Następca Ernest Bogusław von Croy
Dane biograficzne
Dynastia Croÿ
Data i miejsce śmierci 7 października 1620
k. Oppenheim
Ojciec Karol Filip de Croÿ
Małżeństwo Anna pomorska
od 4 sierpnia 1619
Dzieci Ernest Bogusław von Croy

Ernest de Croÿ, Ernst von Croy und Aerschot (zm. 7 października 1620 w obozie pod Oppenheim) – książę Croy i Aerschot, hrabia Fontenoy i Bayon, francuski marszałek polny, syn Karola Filipa de Croÿa, mąż Anny z pomorskiej dynastii Gryfitów, ojciec Ernesta Bogusława von Croya[1].

Był młodszym synem Karola Filipa, margrabiego Hawru i od 1594 księcia Rzeszy i Diany de Dampmartin, pani de Fontenoy. Poślubił 4 sierpnia 1619 na zamku szczecińskim Annę, siostrę księcia szczecińskiego Bogusława XIV. Z małżeństwa tego pochodził syn-jedynak, Ernest Bogusław, późniejszy biskup kamieński. Ernest zmarł po niespełna półtora roku trwania małżeństwa w obozie francuskim pod Oppenheim podczas jednej z wypraw wojennych[2].

Wygląd księcia znamy m.in. z przedstawienia na medalionie (wraz z żoną Anną), zawieszonym na łańcuchu rektorskim uniwersytetu w Greifswaldzie[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Edward Rymar, Rodowód książąt pomorskich, Szczecin 2005, s. 474, 480.
  2. Edward Rymar, Rodowód książąt pomorskich, Szczecin 2005, s. 474, 480, tabl. XIII.
  3. Roderich Schmidt, Bildnisse pommerscher Herzöge des 15. bis 17. Jahrhundert, [w:] Roderich Schmidt, Das historische Pommern. Personen — Orte — Ereignisse, Wien–Köln–Weimar 2009, s. 222

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Edward Rymar, Rodowód książąt pomorskich, wyd. II, Szczecin 2005.
  • Roderich Schmidt, Bildnisse pommerscher Herzöge des 15. bis 17. Jahrhundert, [w:] Roderich Schmidt, Das historische Pommern. Personen — Orte — Ereignisse, Wien–Köln–Weimar 2009 (Veröffentlichungen der Historischen Kommission für Pommern. Reihe V: Forschungen zur pommerschen Geschichte 41), s. 179-225.