Eryk Kurnatowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Eryk Kurnatowski
Data i miejsce urodzenia 8 października 1882 albo 14 listopada 1883
Brudzew albo Kolnica
Data i miejsce śmierci 23 lutego 1975
Warszawa
Senator I kadencji (II RP)
Okres od 1925
do 1927
Przynależność polityczna Związek Ludowo-Narodowy
Poprzednik Ludwik Józef Kasprzyk

Eryk Kurnatowski (Łodzia-Kurnatowski) (ur. 8 października 1882 w Brudzewie[a] albo 14 listopada 1883 w Kolnicy[b], zm. 23 lutego 1975 w Warszawie) – polski ziemianin, hodowca koni wyścigowych, publicysta, senator Związku Ludowo-Narodowego I kadencji RP.

Ukończył szkołę realną w Kaliszu. Obronił maturę w Belgii. W 1906 uzyskał dyplom inżyniera agronoma na Instytucie Rolniczym w Gembloux. Posiadał tytuł doktora nauk rolniczych. Założył polską bibliotekę i Bratnią Pomoc w Gembloux, był też prezesem tamtejszej międzynarodowej korporacji studenckiej. Od 1907 zarządzał majątkiem Strzegocin koło Pułtuska. Przed I wojną światową działał w Centralnym Towarzystwie Rolniczym, Związku Ziemian i spółdzielczości, występował też często w zawodach jeździeckich. W 1915 został ewakuowany do Rosji, gdzie był w stopniu pułkownika pełnomocnikiem działającej przy wielkim księciu Borysie wojskowej organizacji kozackiej w Moskwie, Mińsku i Odessie. W 1918 powrócił do Polski. Od 1919 zajmował się majątkami żony Elżbiety z Zamoyskich w Łochowie (ze stadniną koni, która w 1935-1939 notowała najwięcej zwycięstw na wyścigach w skali kraju[1]) i Jadowie. Odbudował je ze zniszczeń wojennych, zorganizował spółdzielnię i straż pożarną. Ufundował siedmioklasową szkołę średnią im. Andrzeja Zamoyskiego (dziadka żony) w Jadowie. Finansował także lokalne szkolnictwo powszechne w powiecie węgrowskim i radzymińskim. Pełnił funkcję prezesa Związku Ziemian w powiecie radzymińskim. W 1923 był delegatem Centralnego Towarzystwa Rolniczego na kongres rolniczy w Paryżu. Publikował artykuły na temat ekonomii w prasie warszawskiej. 27 listopada 1925 objął mandat senatora z listy państwowej Chrześcijańskiego Związku Jedności Narodowej po rezygnacji z mandatu ks. Ludwika Józefa Kasprzyka. Zasiadał w Komisjach: Gospodarstwa Społecznego oraz Skarbowo-Budżetowej[2]. Organizował pomoc dla strony rządowej w czasie zamachu majowego. W latach 1926-1929 był współwydawcą dziennika ABC. Był też współzałożycielem Mazowieckiej Spółki Wydawniczej. W Senacie II kadencji był zastępcą senatora z Listy Katolicko-Narodowej z województwa warszawskiego. W 1927 reprezentował Senat na konferencji ekonomicznej w Rio de Janeiro.

Konie z jego hodowli (częściowo upaństwowionej w 1947) po raz ostatni brały udział w wyścigach na Służewcu w 1949[1]. Jest pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 25-4-31/32)[3].

Grób senatora Eryka Kurnatowskiego na Starych Powązkach w Warszawie

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. W wielu opracowaniach podane jest, że Eryk Kurnatowski urodził się w "Brudzewie koło Kalisza", jednakże w tym przypadku chodzi nie o Brudzew w powiecie kaliskim, lecz o Brudzew w powiecie tureckim, do 1938 r. w powiecie kolskim, który w II połowie XIX wieku znajdował się w guberni kaliskiej i był własnością Kurnatowskich (por. Tadeusz Marszał Jerzy Karol Kurnatowski (1874-1934), wyd. Biuletyn Szadkowski nr 5 z 2005 r., s. 7-29 [1]).
  2. Data 14 listopada 1883 i miejscowość Kolnica są podane na nagrobku Eryka Kurnatowskiego.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Eryk Kurnatowski. senat.edu.pl. [dostęp 2020-02-03].
  2. Kurnatowski Eryk. bs.sejm.gov.pl. [dostęp 2020-01-31].
  3. Cmentarz Stare Powązki: TADEUSZ TYSZKIEWICZ, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [online] [dostęp 2020-01-31].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • * Posłowie i senatorowie Rzeczypospolitej Polskiej 1919-1939. Słownik biograficzny. Tom III. K-Ł, Warszawa 2005, s. 282-283