Eufemia wrocławska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Eufemia (albo Ofka) (ur. po 1318, zm. po 1383?) – średnia córka Henryka VI, księcia wrocławskiego, i Anny, córki króla Albrechta I[1].

Tak jak małżeństwo jej siostry z Konradem, księciem oleśnickim, miało cele polityczne pogodzenia Henryka VI z Konradem, tak i małżeństwo drugiej córki Eufemii z Bolesławem I, księciem niemodlińskim, miało taki sam charakter. Konrad wskutek przegranej wojny koalicyjnej w 1321-2 musiał podporządkować się Władysławowi Łokietkowi i pod jego dyktatem zawrzeć w Krakowie w 1323r. z Bolesławem brzesko-legnickim układ, w którym poróżnił się z teściem. Łokietek uzyskał wtedy silną przewagę na Śląsku. Henryk wrocławski, chcąc zabezpieczyć się przed Łokietkiem, poddał się cesarzowi Ludwikowi Bawarskiemu, który uznał dziedziczenie lenna także w linii żeńskiej. Widoki na ewentualną sukcesję we Wrocławiu, wobec braku męskich potomków Henryka, miały przeciągnąć z powrotem Konrada z obozu Łokietkowego na stronę teścia. Ażeby go tym bardziej skłonić do wycofania się, doprowadził Henryk do małżeństwa 2. córki, Eufemii, z Bolesławem, co miało być dla Konrada groźbą pozbawienia go ewentualnej sukcesji wrocławskiej, gdyby nie porzucił Łokietka. Małżeństwo doszło do skutku przed 29 X 1325 r., kiedy to papież Jan XXII na prośbę Henryka i Anny wydał na ręce biskupa wrocławskiego dyspensę dla zawartego już małżeństwa między spokrewnionymi ze sobą Bolesławem i Eufemią. Eufemia znacznie przeżyła męża, zmarłego między 1362 a 1365.

Dnia 10 X 1383Władysław opolski w układzie podziałowym zastrzegł dla księżnej prawa dożywocia. Zmarła zapewne już niedługo potem, a datę dzienną jej śmierci podaje nekrolog lubiąski na dzień 21 marca.

Z małżeństwa z Bolesławem doczekała się trzech synów:

oraz pięciu córek:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Our Famili Histories: Princess Eufemia (ofka) zu Breslau (ang.). [dostęp 2013-07-24].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Bronisław Włodarski, Eufemia (albo Ofka) [W:] Polski Słownik Biograficzny, tom VI, s. 320;
  • Grotefend H., Stammtafeln der schlesischen Fürsten bis zum Jahre 1740 : Namens des Vereins für Geschichte und Alterthum Schlesiens entworfen und mit Anmerkungen versehen ..., Wrocław 1989;
  • Wutke K., Stamm- u. Ubersichtstafeln fur schles z. schles. Gesh., Cod. dipl. Sil. XVI, XVIII;
  • Grunhagen C., Geschichte Schlesiens (dostęp elektroniczny: http://archive.org/stream/geschichteschles01grun/geschichteschles01grun_djvu.txt);
  • Dąbrowski J., Dzieje polityczne Śląska w latach 1290-1402, wyd. PAU, Kraków 1932.