Eugeniusz Żmijewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Eugeniusz Żmijewski

Eugeniusz Żmijewski (ur. 19 grudnia 1816 w Pułtusku[1], zm. 26 stycznia 1885 w Warszawie)[2]literat, agronom, zesłany na Syberię w latach 18391856. Był synem Feliksa Żmijewskiego i Karoliny z Broniewskich.

Pisał opowiadania i powieści oparte na wspomnieniach syberyjskich. Debiutował w 1858 r. w Gazecie Codziennej, ogłaszając Sceny z życia Koczującego będące kroniką podróży syberyjskich. Jego powieści historyczne i opowiadania drukowane były w czasopismach m.in. Tygodniku Powszechnym 1881, Bibliotece Warszawskiej 1883, Wieku 1883-85, Tygodniku Romansów i Powieści 1884-85. Publikował je najczęściej anonimowo lub pod pseudonimem Feliks Szreniawita. Skazany w sprawie Konarskiego zesłaniem na Syberię.

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

  • Sceny z życia koczującego[3][4], Warszawa (1859-1862, T. 1-3).
  • Z czarnej godziny : powieść z niedawnéj przeszłości[5], Warszawa, 1884

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Akt urodzenia Eugeniusza Żmijewskiego.
  2. Dawni pisarze polscy : od początków piśmiennictwa do Młodej Polski : przewodnik biograficzny i bibliograficzny. T. 5, U-Ż, uzupełnienia, indeksy, wyd. 2004, s. 222-223.
  3. Eugeniusz Żmijewski, Sceny z życia koczującego. T. 1, wyd. 1859, polona.pl [dostęp 2019-02-08].
  4. Eugeniusz Żmijewski, Sceny z życia koczującego. T. 2, polona.pl [dostęp 2019-02-08].
  5. Eugeniusz Żmijewski, Z czarnej godziny : powieść z niedawnéj przeszłości, polona.pl [dostęp 2019-02-08].

Opracowania[edytuj | edytuj kod]

  • Słabczyński, Tadeusz i Wacław Słabczyński. 1992. Słownik podróżników polskich. Warszawa: Wiedza Powszechna.