Eugeniusz Cezary Król

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Eugeniusz Cezary Król
Eugeniusz Cezary Król
Kraj działania  Polska
Data i miejsce urodzenia 12 stycznia 1947
Warszawa
prof. dr. hab
Alma Mater Uniwersytet Warszawski
Doktorat 1976
Uniwersytet Warszawski
Habilitacja 1999
Instytut Studiów Politycznych PAN

Eugeniusz Cezary Król (ur. 12 stycznia 1947 w Warszawie[1][2]) – polski historyk, profesor nauk humanistycznych, w latach 2012–2016 dyrektor Instytutu Studiów Politycznych PAN.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Jest absolwentem VIII Liceum Ogólnokształcące im. Władysława IV w Warszawie (1964)[2]. W 1969 ukończył studia historyczne na Uniwersytecie Warszawskim[2]. Następnie był uczestnikiem asystenckich studiów przygotowawczych i studiów doktoranckich na macierzystej uczelni[2]. W latach 1973-1981 pracował w Instytucie Kształcenia Nauczycieli w Warszawie[2]. W 1976 otrzymał na Uniwersytecie Warszawskim stopień doktora na podstawie pracy Okupant niemiecki wobec szkolnictwa polskiego na terenie Generalnej Guberni w okresie drugiej wojny światowej (1939-1944)[2][3]. Na przełomie lat 70. i 80. współpracował z Niezależną Oficyną Wydawniczą[4].

W latach 1981-1991 pracował w Pracowni Warszawskiej Instytutu Zachodniego w Poznaniu, od czerwca 1991 do lutego 1993 w Instytucie Badań Edukacyjnych. W marcu 1993 został pracownikiem Instytutu Studiów Politycznych PAN, w Zakładzie Studiów nad Niemcami[2]. W 1999 otrzymał stopień doktora habilitowanego na podstawie pracy Propaganda i indoktrynacja narodowego socjalizmu w Niemczech 1919–1945. W 2007 otrzymał tytuł profesora nauk humanistycznych[2][5]. W latach 1999-2000 pracował jako profesor gościnny na Uniwersytecie Johannesa Gutenberga w Moguncji; w latach 2002-2006 był dyrektorem Stacji Naukowej PAN w Berlinie, w latach 2012–2016 dyrektorem Instytutu Studiów Politycznych PAN. W latach 2000-2002 i 2006-2013 wykładał w Collegium Civitas w Warszawie, gdzie kierował także Katedrą Politologii[2]. Był także wykładowcą Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie (2016-2019).

Za książkę Propaganda i indoktrynacja narodowego socjalizmu w Niemczech 1919-1945 otrzymał Nagrodę Klio (1999) i Nagrodę im. Jana Długosza, za książkę Polska i Polacy w propagandzie narodowego socjalizmu w Niemczech 1919-1945 Nagrodę Klio w 2006. Jest także tłumaczem i edytorem polskiego wyboru Dzienników Josepha Goebbelsa (tom 1-3, wyd. 2013-2014).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Tomasz Wituch, Bogdan Stolarczyk Studenci Instytutu Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego 1945-2000, wyd. Arkadiusz Wingert, Kraków 2010, s. 347
  2. a b c d e f g h i Życiorys prof. dr. hab. Eugeniusza Cezarego Króla, w: Jak patrzeć na Polskę, Niemcy i świat? Księga jubileuszowa profesora Eugeniusza Cezarego Króla, wyd. Bellona i ISP PAN, Warszawa 2017, s. 13-15
  3. Eugeniusz Cezary Król w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI).
  4. Ludzie Nowej 1977-2010, b.m. i d.w., s. 72
  5. Eugeniusz Cezary Król w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Życiorys prof. dr. hab. Eugeniusza Cezarego Króla, w: Jak patrzeć na Polskę, Niemcy i świat? Księga jubileuszowa profesora Eugeniusza Cezarego Króla, wyd. Bellona i ISP PAN, Warszawa 2017, s. 13-15
  • Tomasz Wituch, Bogdan Stolarczyk, Studenci Instytutu Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego 1945–2000, Wydawnictwo Arkadiusz Wingert i Przedsięwzięcie Galicja, Kraków 2010, s. 347
  • Ludzie Nowej 1977-2010, b.m. i d.w., s. 72
  • Eugeniusz Cezary Król w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI).