Eugeniusz Dostojewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Eugeniusz Dostojewski
Eugeniusz Harhala vel Eugeniusz Gargala
generał brygady generał brygady
Data i miejsce urodzenia 1 kwietnia 1924
Gwoździec Kolonia
Data i miejsce śmierci 5 maja 2001
Warszawa
Przebieg służby
Lata służby 1943-1975
Siły zbrojne Ludowe Wojsko Polskie
Jednostki 8 Brygada WOP
22 Brygada WOP
Dowództwo WOP
Stanowiska szef sztabu batalionu
dowódca batalionu
szef sztabu brygady
dowódca brygady WOP
szef sztabu WOP
dowódca WOP
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
Późniejsza praca prezes Głównego Urzędu Ceł
Odznaczenia
Order Sztandaru Pracy I klasy Order Sztandaru Pracy II klasy Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Walecznych (1943–1989) Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż Zasługi Srebrny Medal „Zasłużonym na Polu Chwały” Medal za Warszawę 1939–1945 Medal za Odrę, Nysę, Bałtyk Medal 30-lecia Polski Ludowej Złoty Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Złoty Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Srebrny Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Brązowy Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Srebrny Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Brązowy Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Medal 10-lecia Polski Ludowej
Medal „Za Zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941-1945”
Odznaka XX-lat w Służbie narodu

Eugeniusz Dostojewski vel Eugeniusz Harhala vel Eugeniusz Gargala[1] (ur. 1 kwietnia 1924 w Gwoźdźcu-Kolonii, zm. 5 maja 2001 w Warszawie) – generał brygady Wojska Polskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Eugeniusz Dostojewski urodził się 1 kwietnia 1924 w Gwoźdźcu-Kolonii, w powiecie kołomyjskim. Po ukończeniu szkoły powszechnej był robotnikiem w Kołomyi. Po aneksji wschodnich ziem II RP przez ZSRR był uczniem ślusarskim i ślusarzem. W styczniu 1940 deportowany wraz z rodziną do Kraju Krasnojarskiego, gdzie pracował jako robotnik.

Od 31 sierpnia 1943 w Polskich Siłach Zbrojnych w ZSRR[1], dowódca drużyny w 2 Dywizji Piechoty im. Jana Henryka Dąbrowskiego. Od stycznia 1944 zastępca dowódcy plutonu. Latem 1944 uczestniczył w walkach pod Puławami i Warką. 1 września 1944 został ranny w nogę. Po wyleczeniu, z początkiem listopada 1944 został elewem Szkoły Oficerskiej 1 Armii WP w Mińsku Mazowieckim. Od lutego 1945 chorąży i dowódca plutonu ckm. Pełnił różne stanowiska w Oficerskiej Szkole Piechoty Nr 2 w Gryficach. W 1947 na kursie oficerów sztabu pułku w Centrum Wyszkolenia Piechoty w Rembertowie.

1 grudnia 1947, w stopniu kapitana, został zastępcą komendanta do spraw zwiadu 2 Odcinka 1 Oddziału Wojsk Ochrony Pogranicza w Leśnej. Z dniem 1 stycznia 1949 został wyznaczony na stanowisko szefa sztabu 12 samodzielnego batalionu Ochrony Pogranicza w Szklarskiej Porębie, a już 13 stycznia 1949 został dowódcą tego pododdziału wchodzącego w skład 6 Brygady Ochrony Pogranicza. Z dniem 1 stycznia 1951 został wyznaczony na stanowisko dowódcy 81 samodzielnego batalionu Ochrony Pogranicza w Szklarskiej Porębie, który wchodził w skład 8 Brygady WOP. 3 lipca 1952 został szefem sztabu 8 Brygady WOP w Lubaniu Śląskim. 4 maja 1954 objął dowództwo 22 Brygady WOP w Białymstoku. Ukończył wieczorowo liceum ogólnokształcące w Warszawie. 1 września 1955 został szefem sztabu Dowództwa WOP.

14 listopada 1956 został wyznaczony na stanowisko pełniącego obowiązki dowódcy WOP. 6 sierpnia 1958, w stopniu pułkownika, został dowódcą Wojsk Ochrony Pogranicza. 22 września 1961 mianowany generałem brygady[1]; nominację wręczył mu w Belwederze przewodniczący Rady Państwa Aleksander Zawadzki. 30 lipca 1965 przeniesiony do pracy w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych. Został dyrektorem Zarządu Kontroli Ruchu Granicznego. W latach 1967–1969 studiował na Wydziale Prawa i Administracji UW. Od 1 maja 1972 dyrektor Grupy 1 przy Departamencie II MSW. Z dniem 31 sierpnia 1975 został przeniesiony do rezerwy i jednocześnie mianowany prezesem Głównego Urzędu Ceł. W 1980 aresztowany za dopuszczenie do nadużyć (łapownictwa) w tym urzędzie i skazany na 3 lata pozbawienia wolności. Zmarł 5 maja 2001 w Warszawie. Pochowany na Cmentarzu Bródnowskim w Warszawie.

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Jednodniówka Związku Byłych Żołnierzy Zawodowych Środowiska WOP. s. 11.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Janusz Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943-1990 t. I: A-H, Toruń 2010, s. 340-342.
  • Tadeusz Niedziela [red.]: Wojska Ochrony Pogranicza w pięćdziesiątą rocznice objęcia służby w ochronie granicy Polski 1945-1995. Jednodniówka Związku Byłych Żołnierzy Zawodowych Środowiska WOP. Czerwiec 1995.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]