Eugeniusz Hardy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Eugeniusz Hardy
Miejsce zamieszkania Perth
Narodowość  Polska
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski

Eugeniusz Hardy – polski inżynier, działacz emigracyjny w Australii.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu II wojny światowej pozostał na emigracji w Australii. Był działaczem oraz od 1974 do 1977 przewodniczącym Rady Naczelnej Polskich Organizacji w Australii (Polish Community Council in Australia)[1][2][3][4]. Podjął działalność w rozgłośni Voice of Polonia[5]. Został członkiem Komisji do spraw Współpracy Polaków na Wschodzie i Zachodzie[6]. 1 grudnia 1982 został powołany na stanowisko delegata rządu RP na uchodźstwie na terenie Australii[7] i pełnił funkcję w latach 80[8].

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Presentation of The Polish Community Council in Australia Inc. (The Council) (ang.). polishcouncil.org.au. [dostęp 2017-06-22].
  2. Zbigniew Sudułł: Niewygłoszone słowo pożegnalne. zrobtosam.com, 2007-07-03. [dostęp 2017-06-22].
  3. Lista uczestników Konferencji. wspolnotapolska.home.pl. [dostęp 2017-06-22].
  4. Krytycznie o Polonii australijskiej. wirtualnapolonia2.wordpress.com. [dostęp 2017-06-22].
  5. List of All People Involved in Voice of Polonia Activities (ang.). polishwomen.org.au. [dostęp 2017-06-22].
  6. Komisja do spraw Współpracy Polaków na Wschodzie i Zachodzie. wspolnotapolska.home.pl. [dostęp 2017-06-22].
  7. Powołanie delegata Rządu R. P.. „Dziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej”, s. 11, Nr 2 z 29 grudnia 1982. 
  8. Uchwała Rady Ministrów z dnia 15 lutego 1988 roku o powołaniu na stanowisko delegata Rządu R. P. za Zachodnią Australię. „Dziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej”, s. 26, Nr 3 z 27 czerwca 1988. 
  9. Komunikat o nadaniu Orderu Odrodzenia Polski. „Dziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej”, s. 11, Nr 1 z 19 marca 1986. 
  10. Komunikat o nadaniu Orderu Odrodzenia Polski. „Dziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej”, s. 9, Nr 2 z 31 grudnia 1975.