Eugeniusz Iwanicki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Eugeniusz Iwanicki
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 18 września 1933
Domaradzkie k. Nieświeża
Narodowość polska
Język polski

Eugeniusz Iwanicki (ur. 18 września 1933 w Domaradzkiem k. Nieświeża) – polski pisarz.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Okres II wojny światowej spędził z matką i siostrą Haliną w Kazachstanie, w późniejszym czasie dołączył do nich również ojciec. W 1946 powrócił do Polski w ramach repatriacji. Jego rodzina osiedliła się w Łasku. W Polsce musiał ponownie uczyć się języka polskiego.

Debiutował w 1957 na łamach „Poglądów”. Należał do zespołu redakcyjnego „Odgłosów”. Był współzałożycielem grupy poetyckiej „Grabia 59”.

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

  • Zmowa obojętnych – 1969
  • Powódź w dolinie psów – 1970 (zbiór opowiadań)
  • Łask – 1970 (przewodnik turystyczny)
  • Powrót żurawi – 1971
  • Dzień pierwszy i następny – 1972
  • Deszczowy sezon – 1973
  • Labirynt – 1978
  • Więcej niż przyjaźń – 1980
  • Miałem dobrego pana – 1980
  • Wyprawa po białe runo – 1982
  • Anegdoty o przesławnym mieście Łasku - 1982
  • Władca zielonych ogrodów – 1984
  • Klasztor dla ateistów albo rozważania Pana T. - 1984
  • Podróż do krainy motyli – 1986 (dla dzieci)
  • Kubuś i słowik – 1986 (dla dzieci)
  • Wróg towarzysza Stalina. Wspomnienia z Kazachstanu 1940-1946 – 1990
  • Proces Szatana?Wydawnictwo Łódzkie 1990
  • Kat i ofiara, czyli porachunki mafii – 1991
  • Nokturny jesienne – 1998
  • Mój Łask 1946 – 2004

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]