Eugeniusz Kowalczyk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Eugeniusz Kowalczyk
major pilot major pilot
Data i miejsce urodzenia 19 sierpnia 1903
Warszawa
Data i miejsce śmierci 7 listopada 1949
Gliwice
Przebieg służby
Siły zbrojne Roundel of Poland (1921–1993).svg Lotnictwo Wojska Polskiego
RAF roundel.svg RAF
Jednostki 2 Pułk Lotniczy
Dywizjon 300
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Walecznych (od 1941, dwukrotnie) Medal Lotniczy (trzykrotnie)

Eugeniusz Kowalczyk (ur. 19 sierpnia 1903 w Warszawie, zm. 7 listopada 1949 w Gliwicach[1]) – oficer Wojska Polskiego, major obserwator, pilot.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Antoniego i Julianny Kowalczyków[2]. Ukończył szkołę handlową w Radomiu, w 1925 roku wstąpił do Oficerskiej Szkoły Lotniczej w Grudziądzu. Ukończył ją z 54. lokatą (I promocja) i w stopniu sierżanta podchorążego obserwatora otrzymał przydział do 21. Eskadry Liniowej 2. Pułku Lotniczego. W 1930 roku odbył szkolenie w zakresie pilotażu, w latach 1931-1933 był oficerem sportowym 2 PL[3].

W 1935 roku został przeniesiony do Ośrodka Przysposobienia Wojskowo-Lotniczego w Sadkowie (PWL-Sadków), gdzie został mianowany dowódcą Ćwiczebnej Eskadry Pilotażu[4].

Po wybuchu II wojny światowej został ewakuowany na wschód Polski, gdzie dostał się do niewoli radzieckiej. Trafił do łagrów na Syberii, skąd przedostał się do Armii Andersa. Przeszedł przez punkty zborne w Tockoje, Kujbyszewie, Kołtubance i Kiermine[4]. 27 marca 1942 roku został dowódcą „Eskadry Łącznikowej przy Armii gen. Andersa w ZSSR”[5]. Przez Persję i Palestynę przedostał się do Wielkiej Brytanii, gdzie wstąpił do RAF. Otrzymał numer służbowy P-2042[1]. Odbył przeszklenie lotnicze i latał bojowo w składzie Dywizjonu 300. Po zakończeniu wojny został zdemobilizowany i repatriował się do Polski. Zmarł 7 listopada 1949 roku w Gliwicach[6] i został pochowany w grobie rodzinnym na cmentarzu w Radomiu przy ul. Limanowskiego[2].

Był odznaczony Krzyżem Srebrnym Virtuti Militari nr 10770[7], dwukrotnie Krzyżem Walecznych oraz trzykrotnie Medalem Lotniczym[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Kowalczyk Eugeniusz. listakrzystka.pl. [dostęp 2019-09-02].
  2. a b Eugeniusz Kowalczyk. niebieskaeskadra.pl. [dostęp 2019-09-03].
  3. Pawlak 2009 ↓, s. 49.
  4. a b Krzystek 2012 ↓, s. 298.
  5. Krzystek 2012 ↓, s. 27.
  6. Pawlak 2009 ↓, s. 50.
  7. Krzystek 2009 ↓, s. 28.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Tadeusz Jerzy Krzystek, [Anna Krzystek]: Polskie Siły Powietrzne w Wielkiej Brytanii w latach 1940-1947 łącznie z Pomocniczą Lotniczą Służbą Kobiet (PLSK-WAAF). Sandomierz: Stratus, 2012. ISBN 978-83-61421-59-7. OCLC 276981965.
  • Jerzy Pawlak: Absolwenci Szkoły Orląt: 1925-1939. Warszawa: Retro-Art, 2009. ISBN 83-87992-22-4. OCLC 69472829.