Eugeniusz Romański

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Eugeniusz Romański
Rawicz
kapitan kapitan
Data i miejsce urodzenia 30 grudnia 1918
Iwanów
Data i miejsce śmierci 16 września 1944
Warszawa
Przebieg służby
Siły zbrojne AK DYSK.png Armia Krajowa
Jednostki Batalion „Zośka”
Stanowiska z-ca d-cy plutonu pancernego batalionu Zośka
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
powstanie warszawskie
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Walecznych (od 1941, trzykrotnie)
Krzyż nad grobem Eugeniusza Romańskiego na Cmentarzu Wojskowym

Eugeniusz Romański ps. Rawicz (ur. 30 grudnia 1918 w Iwanowie w Rosji[1], zm. 16 września 1944 w Warszawie) – kapitan Wojska Polskiego, żołnierz Armii Krajowej, uczestnik powstania warszawskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W powstaniu warszawskim walczył ze swoim oddziałem na Woli, Starym Mieście i Czerniakowie. Był zastępcą dowódcy walczącego na Woli plutonu pancernego „Wacek” w batalionie „Zośka”, porucznika Wacława Micuty. Dowodził przejściowo oboma zdobytymi przez powstańców 2 sierpnia 1944 czołgami PzKpfw V Panther – czołgiem „Magda” podczas ataku na szpital św. Zofii 4 sierpnia, następnie drugim czołgiem. 11 sierpnia 1944 Polacy musieli porzucić uszkodzone czołgi i ewakuować się na Stare Miasto, gdzie przeszedł także Eugeniusz Romański. Poległ 16 września na Czerniakowie, w rejonie ul. Okrąg 2. Miał 26 lat.

Odznaczony Orderem Virtuti Militari (pośmiertnie) i trzykrotnie Krzyżem Walecznych. Pochowany w kwaterach żołnierzy i sanitariuszek batalionu „Zośka” na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dane według: Wielka Ilustrowana Encyklopedia Powstania Warszawskiego, tom 6. Redaktor naukowy Piotr Rozwadowski. Dom Wydawniczy "Bellona", Warszawa 2004. ​ISBN 83-11-09586-8

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]