Euksenit

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Euksenit
Okaz euksenitu z Vegusdal, Norwegia
Okaz euksenitu z Vegusdal, Norwegia
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny (Y, Ce, U, Ca, Th) (Nb, Ta, Ti)2 (O, OH)6
Twardość w skali Mohsa 5,5-6,5
Przełam kruchy, muszlowy
Łupliwość brak
Pokrój kryształu tabliczkowy, graniastosłupowy, rozgałęziony, agregaty wachlarzowe, skupienia ziarniste
Układ krystalograficzny rombowy
Gęstość minerału 4,6-5,9 g/cm³
Właściwości optyczne
Barwa brązowa, brązowoczarna, czarna, żółtawa
Rysa żółtobrązowa, szarobrązowa
Połysk tłusty, półmetaliczny

Euksenitminerał z gromady tlenków. Nazwa pochodzi z języka greckiego i znaczy "przyjazny dla obcych", gdyż w jego strukturze może występować zamiennie wiele różnych pierwiastków chemicznych.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Euksenit jest półprzezroczystym lub nieprzezroczystym minerałem o brązowej, brązowoczarnej, czarnej lub żółtawej barwie. Krystalizuje w układzie rombowym, w formie graniastosłupów, tabliczek, agregatów wachlarzowych i skupień ziarnistych. Połysk tłusty, półmetaliczny. Jest ciężkim minerałem - waży 4,6-5,9 razy więcej niż taka sama ilość wody w temperaturze pokojowej. Średnio twardy - 5,5-6,5 w skali Mohsa.

W składzie euksenitu jako główne pierwiastki występują niob, tantal, itr i tlen. Oprócz nich również wapń, cer, tytan, tor i uran.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Występuje w pegmatytach. Towarzyszą mu beryl, cyrkon, ilmenit, magnetyti monacyt. Można go znaleźć w Australii, Brazylii, Finlandii, Kanadzie, na Madagaskarze, w Norwegii, Szwecji i Stanach Zjednoczonych.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

  • ruda pierwiastków ziem rzadkich;
  • w jubilerstwie.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]