Europejska Formuła 2 Sezon 1984

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Sezon 1984 Mistrzostw Europejskiej Formuły 2
Inauguracja 1 kwietnia
Zakończenie 23 września
Liczba wyścigów 11
Mistrzowie
Kierowcy Mike Thackwell
Zespoły Ralt Racing
Poprzedni sezon

Europejska Formuła 2 Sezon 1984 – osiemnasty i ostatni sezon Europejskiej Formuły 2. Rozpoczął się 1 kwietnia na torze Silverstone Circuit w Wielkiej Brytanii, a zakończył 23 września również w Wielkiej Brytanii, na torze Brands Hatch. Tytuł w klasyfikacji kierowców zdobył Nowozelandczyk Mike Thackwell. Wśród zespołów najlepsza okazała się brytyjska ekipa Ralt Racing.

Lista startowa[edytuj | edytuj kod]

Zespół Podwozie Silnik No. Zawodnik Rundy
Wielka Brytania Ralt Racing Ralt Honda 1 Nowa Zelandia Mike Thackwell Wszystkie
2 Brazylia Roberto Moreno Wszystkie
Wielka Brytania Onyx Racing March BMW 3 Belgia Thierry Tassin 1-8, 10-11
Włochy Beppe Gabbiani 9
4 Włochy Emanuele Pirro Wszystkie
5 Francja Pierre Petit Wszystkie
7 Wielka Brytania Derek Bell 11
Francja Team AGS AGS BMW 6 Francja Philippe Streiff Wszystkie
21 Włochy Stefano Livio 8-9
24 Francja Marc Sourd 5
Emco Sports Spirit BMW 7 Austria Jo Gartner 1-2, 4-5
Austria Fritz Glatz 4
Minardi 8 Włochy Lamberto Leoni 1-4
Spirit Austria Fritz Glatz 5
March 6-11
Minardi 11 1
Włochy Minardi Minardi BMW 9 Włochy Roberto del Castello Wszystkie
10 Włochy Alessandro Nannini Wszystkie
11 Austria Fritz Glatz 2
Włochy Lamberto Leoni 3-5, 7-11
Włochy Sanremo Racing March BMW 15 Włochy Guido Daccò Wszystkie
Francja Martini Racing/Oreca Martini BMW 17 Francja Michel Ferté Wszystkie
18 Belgia Didier Theys 1-5, 7-10
Francja Alain Ferté 6
34 Francja Hans-Peter Pandur 7
Szwajcaria Horag Racing March BMW 19 Szwajcaria Rolf Biland 1-2, 4-5
Szwajcaria Roland Minder 3-5, 10-11
20 Szwajcaria Beat Jans 1-5
24 Szwajcaria Roland Minder 7
Włochy Merzario Merzario BMW 21 Włochy Stefano Livio 1-7
22 Włochy Aldo Bertuzzi 1-5
Szwajcaria Max Busslinger 6-7
23 Francja Richard Dallest 2, 5
Team JPL AGS BMW 24 Francja Hans-Peter Pandur 2
Lep Group Ralt RT4 BMW 29 Irlandia Alo Lawler 4
Niemcy Manfred Anspann Maurer BMW 30 Niemcy Manfred Anspann 2
Francja Marcel Tarrès Martini BMW 30 Francja Marcel Tarrès 6
Niemcy Peter Stürz March BMW 31 Niemcy Peter Stürz 2
Szwajcaria Pedrazza Motorsport March BMW 31 Szwajcaria Gino Bollinger 7
32 Szwajcaria Walter Pedrazza 2, 7
Wielka Brytania PMC Motorsport/BS Automotive March BMW 33 Francja Pascal Fabre 1-9
44 Szwecja Tomas Kaiser 1-5, 8-11
Szwajcaria Beat Jans 6-7
55 Argentyna Enrique Mansilla 1-2, 4-5
66 Niemcy Christian Danner Wszystkie
Sachs Sporting March BMW 35 Niemcy Udo Wagenhauser 7
Niemcy Jochen Dauer March BMW 36 Niemcy Jochen Dauer 7

Kalendarz wyścigów[edytuj | edytuj kod]

Runda Tor Data Pole Position Najszybsze okrążenie Zwycięzca (kierowcy) Zwycięzca (zespoły)
1 Wielka Brytania Silverstone Circuit 1 kwietnia Brazylia Roberto Moreno Nowa Zelandia Mike Thackwell Nowa Zelandia Mike Thackwell Wielka Brytania Ralt Racing
2 Niemcy Hockenheimring 8 kwietnia Francja Michel Ferté Nowa Zelandia Mike Thackwell Brazylia Roberto Moreno Wielka Brytania Ralt Racing
3 Wielka Brytania Thruxton Circuit 23 kwietnia Nowa Zelandia Mike Thackwell Nowa Zelandia Mike Thackwell Nowa Zelandia Mike Thackwell Wielka Brytania Ralt Racing
4 Włochy ACI Vallelunga Circuit 13 maja Nowa Zelandia Mike Thackwell Nowa Zelandia Mike Thackwell Nowa Zelandia Mike Thackwell Wielka Brytania Ralt Racing
5 Włochy Mugello 19 maja Niemcy Christian Danner Nowa Zelandia Mike Thackwell Nowa Zelandia Mike Thackwell Wielka Brytania Ralt Racing
6 Francja Circuit de Pau-Ville 11 czerwca Nowa Zelandia Mike Thackwell Nowa Zelandia Mike Thackwell Nowa Zelandia Mike Thackwell Wielka Brytania Ralt Racing
7 Niemcy Hockenheimring 24 czerwca Nowa Zelandia Mike Thackwell Nowa Zelandia Mike Thackwell Francja Pascal Fabre Wielka Brytania PMC Motorsport/BS Automotive
8 Włochy Misano World Circuit Marco Simoncelli 22 lipca Brazylia Roberto Moreno Brazylia Roberto Moreno Nowa Zelandia Mike Thackwell Wielka Brytania Ralt Racing
9 Włochy Autodromo di Pergusa 29 lipca Nowa Zelandia Mike Thackwell Nowa Zelandia Mike Thackwell Nowa Zelandia Mike Thackwell Wielka Brytania Ralt Racing
10 Wielka Brytania Donington Park 27 sierpnia Nowa Zelandia Mike Thackwell Nowa Zelandia Mike Thackwell Brazylia Roberto Moreno Wielka Brytania Ralt Racing
11 Wielka Brytania Brands Hatch 23 września Brazylia Roberto Moreno Brazylia Roberto Moreno Francja Philippe Streiff Francja Team AGS

Klasyfikacja kierowców[edytuj | edytuj kod]

Punktacja:
Wyścig: 9-6-4-3-2-1 (sześć pierwszych pozycji)
Do klasyfikacji zaliczano 9 najlepszych wyników

Pozycja Kierowca SIL
Wielka Brytania
DEU
Niemcy
THR
Wielka Brytania
VAL
Włochy
MUG
Włochy
PAU
Francja
DEU
Niemcy
MIS
Włochy
PER
Włochy
DON
Wielka Brytania
BRH
Wielka Brytania
Punkty
1 Nowa Zelandia Mike Thackwell 1 2 1 1 1 1 9 1 1 4 NU 72
2 Brazylia Roberto Moreno 2 1 NU 2 NU 3 NU NS 2 1 3 44
3 Francja Michel Ferté 3 3 NU 4 2 NU 3 NU 5 NU 2 29
4 Francja Philippe Streiff NU 5 3 NU 11 2 NU 2 NU 7 1 27
5 Niemcy Christian Danner 7 6 2 3 3 4 NU 6 NU 3 10 23
6 Włochy Emanuele Pirro 6 4 4 12 4 NU NU NU 6 2 6 18
7 Belgia Thierry Tassin 4 7 5 10 5 NU 2 4 5 7 18
8 Francja Pascal Fabre 5 NU NU 5 9 7 1 NW NW 13
9 Francja Pierre Petit 11 NU NU NU 7 6 5 3 4 NU 8 10
10 Włochy Alessandro Nannini 9 NU 7 NU NU NU 4 NU 3 10 5 9
11 Szwecja Tomas Kaiser NU 9 NU 7 NU 8 7 8 4 3
12 Belgia Didier Theys 8 NU 6 6 6 NW 12 NW NU 3
13 Włochy Guido Daccò NU 10 8 11 8 8 11 5 8 9 NU 2
14 Francja Alain Ferté 5 2
15 Włochy Roberto del Castello NU 8 10 9 12 NU 6 7 NU 12 NU 1
16 Austria Fritz Glatz NU NU NU NU NU 7 9 NW 6 11 1
17 Szwajcaria Roland Minder 11 8 10 NW NW 12 0
18 Francja Hans-Peter Pandur NU 8 0
19 Włochy Lamberto Leoni NU NU 9 NW NW NW 10 9 11 NW 0
20 Francja Marcel Tarrès 9 0
21 Wielka Brytania Derek Bell 9 0
22 Szwajcaria Beat Jans NU 11 NW NW NW NU 10 0
23 Szwajcaria Max Busslinger 10 NW 0
24 Włochy Stefano Livio 10 13 12 NU 13 NU NW NU NW 0
25 Włochy Aldo Bertuzzi NU 12 NW NW NW 0
26 Niemcy Udo Wagenhauser 12 0
- Szwajcaria Rolf Biland NU NU NW NW -
- Austria Jo Gartner NU NU NW NW -
- Szwajcaria Walter Pedrazza NZ NU -
- Szwajcaria Gino Bollinger NU -
- Włochy Beppe Gabbiani NU -
- Niemcy Manfred Anspann NZ -
- Argentyna Enrique Mansilla NW NW NW NW -
- Francja Richard Dallest NW NW -
- Niemcy Peter Stürz NW -
- Irlandia Alo Lawler NW -
- Francja Marc Sourd NW -
- Niemcy Jochen Dauer NW -
Pozycja Kierowca SIL
Wielka Brytania
DEU
Niemcy
THR
Wielka Brytania
VAL
Włochy
MUG
Włochy
PAU
Francja
DEU
Niemcy
MIS
Włochy
PER
Włochy
DON
Wielka Brytania
BRH
Wielka Brytania
Punkty

Uwagi:

  • pogrubienie – pole position
  • kursywa – najszybsze okrążenie

Klasyfikacja zespołów[edytuj | edytuj kod]

P Zespół Punkty
1 Wielka Brytania Ralt Racing 116
2 Wielka Brytania Onyx Racing 46
3 Wielka Brytania PMC Motorsport/BS Automotive 39
4 Francja Martini Racing/Oreca 34
5 Francja Team AGS 27
6 Włochy Minardi 10
7 Włochy Sanremo Racing 2
8 Emco Sports 1
9 Szwajcaria Horag Racing 0
10 Francja Marcel Tarrès 0
11 Włochy Merzario 0
12 Sachs Sporting 0
- Team JPL -
- Szwajcaria Pedrazza Motorsport -
- Niemcy Manfred Anspann -
- Niemcy Peter Stürz -
- Lep Group -
- Niemcy Jochen Dauer -

Klasyfikacja konstruktorów[edytuj | edytuj kod]

P Konstruktor Punkty
1 Wielka Brytania Ralt 116
2 Wielka Brytania March 88
3 Francja Martini 34
4 Francja AGS 27
5 Włochy Minardi 10
6 Włochy Merzario 0
- Wielka Brytania Spirit -
- Niemcy Maurer -

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]