Europejski Puchar Formuły Renault 2.0 Sezon 2007

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Sezon 2007 Mistrzostw Europejskiego Pucharu Formuły Renault 2.0
Ilustracja
Hartley na Donington Park
Inauguracja 21 kwietnia
Zakończenie 28 października
Liczba wyścigów 14
Mistrzowie
Kierowcy Brendon Hartley
Zespoły Epsilon RedBull
Poprzedni sezonNastępny sezon

Europejski Puchar Formuły Renault 2.0 Sezon 2007 (ang. Eurocup Formula Renault 2.0) – 17. sezon w historii serii. Zmagania rozpoczęły się 21 kwietnia na belgijskim torze Circuit Zolder, a zakończyły 28 października w Hiszpanii, na Circuit de Catalunya. Tytuł w klasyfikacji kierowców zdobył Nowozelandczyk Brendon Hartley, a wśród zespołów - hiszpańska ekipa Epsilon RedBull.

Lista startowa[edytuj | edytuj kod]

Źródło: wsr.alkamelsystems.com [1]
R = Debiutant (klasyfikowany)

Zespół No. Zawodnik Rundy
Francja SG Formula 1 Francja Nelson Panciatici 1-3
Francja Edouard Texte 5
Włochy Fabio Onidi 6-7
2 Francja Charles Pic Wszystkie
3 Wielka Brytania Jon Lancaster Wszystkie
4 Francja Alexandre Marsoin Wszystkie
43 Francja Jules Bianchi 2-3, 7
52 Rosja Anton Niebylicki Wszystkie
Niemcy Motorsport Arena 5 Wielka Brytania Oliver Oakes Wszystkie
6 Niemcy Frank Kechele Wszystkie
7 Włochy Fabio Onidi 1-5
Portugalia Tiago Petiz 6
Polska Kuba Giermaziak 7
8 Niemcy Tobias Hegewald Wszystkie
Szwajcaria Jenzer Motorsport 9 Wielka Brytania Oliver Turvey Wszystkie
10 Hiszpania Roberto Merhi Wszystkie
11 Szwajcaria Fabio Leimer Wszystkie
Hiszpania Epsilon Euskadi 12 Hiszpania Miquel Julià Perello Wszystkie
14 Hiszpania Pablo Montilla Wszystkie
15 Monako Stefano Coletti Wszystkie
49 Francja Mathieu Arzeno 5, 7
Hiszpania Epsilon RedBull 16 Finlandia Mika Mäki Wszystkie
18 Nowa Zelandia Brendon Hartley Wszystkie
19 Hiszpania Jaime Alguersuari Wszystkie
Włochy Cram Competition 20 San Marino Nicola Zonzini 2-3, 7
Włochy Sergio Campana 5
21 Włochy Daniel Zampieri Wszystkie
22 Włochy Giovanni Nava 1-2
Włochy Frederico Muggia 4
Francja Pierre Combot 5, 7
Włochy Prema Powerteam 23 Włochy Andrea Caldarelli Wszystkie
24 Wielka Brytania Martin Plowman Wszystkie
25 Holandia Henkie Waldschmidt Wszystkie
Włochy BVM Minardi Team 26 Brazylia Felipe Rachid Lapenna 1-3
Brazylia César Ramos 4-6
27 Finlandia Markus Niemelä 1-3
Wielka Brytania Adrian Quaife-Hobbs 4-7
44 Bułgaria Simeon Iwanow 2-3, 7
Rumunia District Racing 28 Hiszpania Aleix Alcaraz Wszystkie
29 Rumunia Mihai Marinescu Wszystkie
Hiszpania Omicron Racing 30 Argentyna Facundo Crovo 1-2, 4-5
Hiszpania Jamie Pintanez 6
31 Andora Francesc Moreno Wszystkie
32 Portugalia Tiago Petiz 1-5
Niemcy Pascal Kochem 6-7
Belgia Boutsen Energy Racing 33 Monako Stéphane Richelmi Wszystkie
34 Szwajcaria Jonathan Hirschi 1-2
Francja Pierre Combot 3
Francja Nelson Panciatici 4-7
48 Francja Nelson Lukes 5
Niemcy SL Formula Racing 35 Rosja Anton Niebylicki 1-5
36 Brazylia Pedro Enrique Nunes 1-5
41 Polska Natalia Kowalska 2
42 Rosja Dawid Sigaczew 2
Wielka Brytania Carlin Motorsport 37 Wielka Brytania Alexander Khateeb 1-2
Południowa Afryka Jimmy Auby 3
Liban Khalil Beschir 4
42 Liban Joe Ghanem 1-4
Francja Graff Racing 39 Francja Tristan Vautier 1-2, 5
40 Szwajcaria Gary Hirsch 1-2, 5
Austria Steiner Motorsport 45 Austria Bianca Steiner 3
Francja TCS Racing 46 Francja Nicolas Marroc 5, 7
Włochy RP Motorsport 50 Niemcy Patrick Kronenberger 6-7
51 Australia Daniel Ricciardo 6-7

Kalendarz wyścigów[edytuj | edytuj kod]

Źródło: wsr.alkamelsystems.com [1]

Runda Data Tor Pole Position Najszybsze okrążenie Zwycięzca (kierowcy) Zwycięzca (zespoły)
1 W1 21 kwietnia Belgia Circuit Zolder Nowa Zelandia Brendon Hartley Nowa Zelandia Brendon Hartley Nowa Zelandia Brendon Hartley Hiszpania Epsilon RedBull
W2 22 kwietnia Nowa Zelandia Brendon Hartley Nowa Zelandia Brendon Hartley Hiszpania Epsilon RedBull
2 W1 5 maja Niemcy Nürburgring Francja Charles Pic Wielka Brytania Oliver Oakes Holandia Henkie Waldschmidt Włochy Prema Powerteam
W2 6 maja Francja Charles Pic Francja Charles Pic Francja SG Formula
3 W1 14 lipca Węgry Hungaroring Francja Jules Bianchi Nowa Zelandia Brendon Hartley Nowa Zelandia Brendon Hartley Hiszpania Epsilon RedBull
W2 15 lipca Francja Jules Bianchi Monako Stefano Coletti Hiszpania Epsilon Euskadi
4 W1 8 września Wielka Brytania Donington Park Wielka Brytania Jon Lancaster Szwajcaria Fabio Leimer Wielka Brytania Jon Lancaster Francja SG Formula
W2 9 września Niemcy Frank Kechele Nowa Zelandia Brendon Hartley Hiszpania Epsilon RedBull
5 W1 22 września Francja Circuit de Nevers Magny-Cours Nowa Zelandia Brendon Hartley Monako Stefano Coletti Francja Mathieu Arzeno Hiszpania Epsilon Euskadi
W2 23 września Nowa Zelandia Brendon Hartley Francja Mathieu Arzeno Hiszpania Epsilon Euskadi
6 W1 20 października Portugalia Autódromo do Estoril Wielka Brytania Jon Lancaster Wielka Brytania Jon Lancaster Wielka Brytania Jon Lancaster Francja SG Formula
W2 21 października Wielka Brytania Jon Lancaster Wielka Brytania Jon Lancaster Francja SG Formula
7 W1 27 października Hiszpania Circuit de Catalunya Nowa Zelandia Brendon Hartley Wielka Brytania Jon Lancaster Wielka Brytania Jon Lancaster Francja SG Formula
W2 28 października Wielka Brytania Jon Lancaster Wielka Brytania Jon Lancaster Francja SG Formula

Klasyfikacja kierowców[edytuj | edytuj kod]

Źródło: wsr.alkamelsystems.com [2]
Punktacja:
Kwalifikacje do pierwszego wyścigu: 1 punkt
Wyścig: 15-12-10-8-6-5-4-3-2-1 (dziesięć pierwszych pozycji)

Pozycja Kierowca BEL
Belgia
BEL
Belgia
DEU
Niemcy
DEU
Niemcy
HUN
Węgry
HUN
Węgry
UK
Wielka Brytania
UK
Wielka Brytania
FRA
Francja
FRA
Francja
PRT
Portugalia
PRT
Portugalia
ESP
Hiszpania
ESP
Hiszpania
Punkty
1 Nowa Zelandia Brendon Hartley 1 1 NU 8 1 5 2 1 NU 3 3 3 4 5 134
2 Wielka Brytania Jon Lancaster NU 26 NU 11 2 25 1 4 11 13 1 1 1 1 102
3 Francja Charles Pic 10 28 2 1 6 NU 10 NU 2 10 2 8 3 3 88
4 Monako Stefano Coletti NU 5 NU NU NU 1 3 2 4 27 NU 7 6 4 71
5 Niemcy Frank Kechele 8 6 4 4 4 6 6 16 3 29 7 10 7 8 67
6 Hiszpania Jaime Alguersuari 4 23 10 9 NU 4 5 NU 6 6 5 27 2 2 67
7 Holandia Henkie Waldschmidt EX 2 1 NU 7 10 14 NU 17 8 4 4 15 12 52
8 Wielka Brytania Oliver Turvey 6 4 7 3 5 9 18 12 7 4 11 13 10 NW 51
9 Finlandia Mika Mäki NU 13 3 2 10 NU 13 5 15 20 6 2 32 6 46
10 Francja Nelson Panciatici 3 NU 9 14 NU 3 8 3 NU 7 10 11 8 NU 44
11 Rumunia Mihai Marinescu 16 NU 5 NU 3 8 9 8 31 EX 8 5 9 10 37
12 Wielka Brytania Oliver Oakes 7 7 6 10 11 16 11 7 8 5 14 14 17 17 32
13 Francja Alexandre Marsoin NU 11 27 18 16 11 4 6 20 17 13 6 5 11 25
14 Niemcy Tobias Hegewald 9 16 8 6 15 17 15 14 21 2 22 20 13 22 25
15 Francja Tristan Vautier 2 3 19 19 13 NU 22
16 Finlandia Markus Niemelä 5 9 23 NU NU 2 20
17 Szwajcaria Fabio Leimer 18 12 12 7 19 19 7 NU 5 28 16 24 21 32 17
18 Hiszpania Roberto Merhi 13 10 NU 5 21 15 16 NU 16 9 9 28 11 6 16
19 Hiszpania Aleix Alcaraz 11 NU NU NU 12 7 19 17 12 23 15 9 16 13 7
20 Włochy Fabio Onidi 23 8 13 NU 8 12 12 NU 22 14 12 12 18 21 6
21 Włochy Daniel Zampieri 14 14 11 NU 17 22 24 11 10 NU 23 21 34 15 4
22 Francja Jules Bianchi NU NU NU 30 NU 9 4
23 Wielka Brytania Adrian Quaife-Hobbs NU 9 NU 30 20 19 27 20 3
24 Włochy Andrea Caldarelli 28 14 NU 21 9 33 NU 20 29 15 27 23 23 24 2
25 Włochy Federico Muggia NU 10 2
26 Wielka Brytania Martin Plowman 29 NU 31 13 18 20 17 NU 18 12 19 16 12 19 1
27 Francja Pierre Combot 13 13 9 11 19 14 0
28 Rosja Anton Niebylicki 12 17 14 NU 20 23 27 13 NU NU 29 17 22 33 0
29 Brazylia Felipe Lapenna NU 25 NU 12 14 14 0
30 Hiszpania Miquel Julià Perello 19 27 17 25 24 26 21 18 26 21 21 NU 14 16 0
31 Szwajcaria Gary Hirsch 26 22 18 17 14 NU 0
32 Szwajcaria Jonathan Hirschi 15 18 20 15 0
31 Portugalia Tiago Petiz 17 20 16 NU NU 24 NU 15 30 16 NU 22 0
33 San Marino Nicola Zonzini 15 23 28 21 28 27 0
34 Argentyna Facundo Crovo NU NU NU 16 20 21 NU 26 0
35 Brazylia César Ramos NU 24 24 31 18 18 0
36 Monako Stéphane Richelmi 20 21 28 20 26 18 NU NU NU NU 25 NU 24 23 0
37 Niemcy Pascal Kochem 24 29 20 18 0
38 Brazylia Pedro Enrique Nunes 24 NU 24 28 29 29 23 19 27 19 0
39 Włochy Giovanni Nava 22 19 NU NU 0
40 Hiszpania Pablo Montilla 21 29 22 27 25 28 25 23 32 25 NU 26 31 28 0
41 Rosja Dawid Sigaczew 21 26 0
42 Liban Joe Ghanem 27 30 26 24 22 NU NU 22 0
43 Andora Francesc Moreno 25 24 29 29 NU 27 22 NU 33 24 26 30 29 29 0
44 Wielka Brytania Alexander Khateeb NU NU NU 22 0
45 Austria Bianca Steiner 23 32 0
46 Polska Natalia Kowalska 25 NU 0
47 Bułgaria Simeon Iwanow 30 NU NU NU 26 31 0
48 Liban Khalil Beschir 26 NU 0
49 Południowa Afryka Jimmy Auby 27 31 0
Hiszpania Jamie Pintanez NZ NZ 0
Kierowcy startujący gościnnie nie byli zaliczani do klasyfikacji
Francja Mathieu Arzeno 1 1 NU NU -
Australia Daniel Ricciardo 17 15 33 NU -
Włochy Sergio Campana 25 18 -
Francja Nelson Lukes 19 NU -
Francja Edouard Texte 23 22 -
Niemcy Patrick Kronenberger 28 25 25 25 -
Polska Kuba Giermaziak NU 26 -
Francja Nicolas Marroc 28 NU 30 30 -
Pozycja Kierowca BEL
Belgia
BEL
Belgia
DEU
Niemcy
DEU
Niemcy
HUN
Węgry
HUN
Węgry
UK
Wielka Brytania
UK
Wielka Brytania
FRA
Francja
FRA
Francja
PRT
Portugalia
PRT
Portugalia
ESP
Hiszpania
ESP
Hiszpania
Punkty

Uwagi:

  • pogrubienie - pole position
  • kursywa - najszybsze okrążenie

Klasyfikacja zespołów[edytuj | edytuj kod]

Źródło: wsr.alkamelsystems.com [3]

P Zespół Punkty
1 Hiszpania Epsilon RedBull 246
2 Francja SG Formula 240
3 Niemcy Motorsport Arena 130
4 Szwajcaria Jenzer Motorsport 84
5 Hiszpania Epsilon Euskadi 71
6 Włochy Prema Powerteam 55
7 Rumunia District Racing 44
8 Włochy BVM Minardi Team 23
9 Francja Graff Racing 22
10 Belgia Boutsen Energy Racing 22
11 Włochy Cram Competition 6
Francja SG Drivers Project 0
Wielka Brytania Carlin Motorsport 0
Hiszpania Omicron Racing 0
Niemcy SL Formula Racing 0
Austria Steiner Motorsport 0

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b TIMING RESULTS.
  2. Drivers' ranking (ang.). wsr.alkamelsystems.com. [dostęp 2013-09-19].
  3. Team ranking (ang.). wsr.alkamelsystems.com. [dostęp 2013-09-19].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]