Ewa Bojar

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ewa Bojar
Data i miejsce urodzenia 16 maja 1949
Lublin
Tytuł naukowy profesor nauk ekonomicznych
Alma Mater Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie
Uczelnia Politechnika Lubelska
Stanowisko prorektor Politechniki Lubelskiej (1999–2002)
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż Zasługi Medal Komisji Edukacji Narodowej

Ewa Bożenna Bojar (ur. 16 maja 1949 w Lublinie) – polska ekonomistka specjalizująca się w polityce regionalnej i zarządzaniu, profesor nauk ekonomicznych, profesor zwyczajna Politechniki Lubelskiej, prorektor tej uczelni w kadencji 1999–2002.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1971 ukończyła studia na Uniwersytecie Marii-Curie Skłodowskiej w Lublinie. Doktoryzowała się w 1980 na tej samej uczelni. Stopień naukowy doktora habilitowanego uzyskała w 1992 w Instytucie Gospodarki Narodowej im. Gieorgija Plechanowa w Moskwie[1]. Tytuł naukowy profesora nauk ekonomicznych otrzymała 30 czerwca 2003[2].

W latach 1971–1972 pracowała na stanowisku inspektora w Narodowym Banku Polskim. W 1972 została zatrudniona na Politechnice Lubelskiej. W latach 1993–1999 pełniła funkcję prodziekana ds. kształcenia Wydziału Zarządzania i Podstaw Techniki. W kadencji 1999–2002 była prorektorem ds. nauki Politechniki Lubelskiej. W 2000 została kierownikiem Katedry Ekonomii i Zarządzania Gospodarką. W kadencjach 2008–2012 i 2012–2016 sprawowała funkcję dziekana Wydziału Zarządzania PL[1].

Opublikowała ok. 190 prac[1]. Została członkinią Lubelskiego Towarzystwa Naukowego (przewodnicząca komisji rewizyjnej[2]) i Towarzystwa Naukowego Organizacji i Kierownictwa, w którym w kadencji 2013–2017 objęła przewodnictwo Głównej Rady Naukowej[3]. Została ponadto prezesem oddziału TNOiK w Lublinie[1].

W 2005, za wybitne zasługi w pracy zawodowej, została odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[4]. Otrzymała również m.in. Złoty (1998) i Srebrny (1984) Krzyż Zasługi oraz Medal Komisji Edukacji Narodowej (1986)[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Krzysztof Pikoń, Agnieszka Sokołowska, Krystyna Pikoń: Złota księga nauk społecznych 2014. Gliwice: Mastermedia, 2014, s. 22–23.
  2. a b Ewa Bojar w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI). [dostęp 2017-05-02].
  3. Kadencja 2013–2017. tnoik.org. [dostęp 2017-05-02].
  4. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 lipca 2005 r. o nadaniu orderów (M.P. z 2005 r. nr 74, poz. 1009).