Ewa Kłobukowska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ewa Janina Kłobukowska
Ilustracja
Ewa Janina Kłobukowska na mecie sztafety (1964).
Data i miejsce urodzenia 1 października 1946
Warszawa
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Polska
Igrzyska olimpijskie
złoto Tokio 1964 lekkoatletyka
(4 × 100 m)
brąz Tokio 1964 lekkoatletyka
(100 m)
Mistrzostwa Europy
złoto Budapeszt 1966 100 m
złoto Budapeszt 1966 4 × 100 m
srebro Budapeszt 1966 200 m
Odznaczenia państwowe
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

Ewa Janina Kłobukowska (ur. 1 października 1946 w Warszawie) – polska lekkoatletka i sprinterka, złota medalistka olimpijska, rekordzistka świata.

Ewa Kłobukowska, 1964

Reprezentowała klub Skra Warszawa. W 1964 roku podczas XVIII Letnich Igrzysk Olimpijskich w Tokio w sztafecie 4 × 100 metrów (w składzie: Ewa Janina Kłobukowska, Teresa Ciepły, Irena Kirszenstein, Halina Górecka) wywalczyła złoty, a na 100 metrów brązowy medal, uzyskując czas 11,6s.

W 1965 roku w Pradze wynikiem 11,1 s pobiła rekord świata w biegu na 100 metrów. W 1966 roku podczas VIII Mistrzostw Europy w Budapeszcie została dwukrotną (sztafeta 4 × 100 m i 100 m) mistrzynią Europy oraz wicemistrzynią na 200 m.

W 1967 roku nagle zniknęła z bieżni. Oficjalna wersja mówiła o kontuzji. Jednak prawdziwą przyczyną nieobecności był donos działaczy z RFN i ZSRR do władz Międzynarodowego Stowarzyszenia Federacji Lekkoatletycznych (IAAF) dotyczący rozróżnienia płci na podstawie konfiguracji chromosomów (z punktu widzenia współczesnej medycyny niesłuszny zarzut)[1]. Dobrowolne wycofanie Ewy Kłobukowskiej miało uchronić polski sport przed międzynarodowym skandalem. W związku z tym przedwcześnie zakończyła karierę. Ukończyła studia ekonomiczne i pracowała w przemyśle.

W 1997 roku uhonorowana przez prezydenta RP Aleksandra Kwaśniewskiego Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. W 2011 roku została odznaczona Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dariusz Faron, Panna Ewa już nie biegnie, sport.onet.pl, 15 kwietnia 2020 [zarchiwizowane z adresu 2020-04-16].
  2. M.P. z 2012 r. poz. 230.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]