Ewangeliarz jurjewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ewangeliarz jurjewski

Ewangeliarz jurjewskiXII-wieczny manuskrypt staro-cerkiewno-słowiański, zawierający wybór czytań ewangelicznych na niedziele i święta. Przechowywany jest w Państwowym Muzeum Historycznym w Moskwie.

Księga pochodzi z około 1120 roku. Zgodnie z informacją zamieszczoną na ostatniej karcie, została wykonana przez pisarza imieniem Teodor na zamówienie ihumena Kiriaka z monasteru św. Jerzego w Nowogrodzie. W warstwie językowej brak jednak cech północnoruskich, co pozwala przypuszczać, że skryba pochodził z południa Rusi lub że Ewangeliarz stanowi odpis wcześniejszego południoworuskiego tekstu. Pierwszy opis Ewangeliarza opublikował archimandryta Amfilochiusz (Описание Юрьевского Евангелия 1118-1128 г. Воскресенской Ново-Иерусалимской библиотеки с приложением, 1877). Warstwę językową manuskryptu badali m.in. Aleksiej Szachmatow (Beitrage zur russischen Grammatik, Arch. Slav. Phil., 7, s. 75) i Aleksiej Sobolewski (Лекции по истории русского языка, Киев 1888, s. 12-3).

Na manuskrypt składa się 231 pergaminowych kart, oprawa została wykonana z drewna, srebra i aksamitu[1]. Księga charakteryzuje się oryginalną ornamentyką, inicjały zdobione są plecionką z przedstawieniami zwierząt, ptaków i postaci ludzkich[2].


Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. ЮРЬЕВСКОЕ ЕВАНГЕЛИЕ (ros.). svyatayarus.ru. [dostęp 2013-11-15].
  2. Svend Dahl: Dzieje książki. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1965, s. 76.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Słownik starożytności słowiańskich. T. 1, cz. 2. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1962.