Ezechiasz (powstaniec żydowski)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ezechiasz (zm. 47 p.n.e.) - przywódca powstańców w Galilei w poł. I w. p.n.e. Występował przeciw popierającemu wpływy rzymskie Herodowi, wówczas namiestnikowi tej krainy. Został przez niego schwytany i skazany na śmierć[1]. Działalność Ezechiasza dała podstawy pod uformowanie się ruchu zelotów.

Prawdopodobnie był ojcem Judy Galilejczyka,[potrzebny przypis]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Aleksander Krawczuk, Rzym i Jerozolima, str. 65, wyd. Iskry, Warszawa, 1996, ISBN 83-207-1532-6