Félix María Zuloaga

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Félix María Zuloaga
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 31 marca 1813
Álamos
Data i miejsce śmierci 11 lutego 1898
Meksyk
Flaga Meksyku
Prezydent Meksyku
(hiszp. Presidente interino)[1]
Okres od 11 stycznia 1858
do 24 grudnia 1858
Przynależność polityczna Konserwatyści
Poprzednik Ignacio Comonfort
Następca Manuel Robles Pezuela

Félix María Zuloaga (ur. 31 marca 1813 w Álamos, zm. 11 lutego 1898 w Meksyku) – meksykański polityk konserwatywny i wojskowy, prezydent Meksyku (1858).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Félix María Zuloaga urodził się 31 marca 1813 roku w Álamos[1]. Dorastał w Chihuahua, gdzie wstąpił do Gwardii Narodowej[1]. Walczył z Apaczami w Chihuahua i Majami na Jukatanie, bronił Monterrey podczas wojny amerykańsko-meksykańskiej i wspierał generała Santa Annę (1794–1876) podczas jego rządów w latach 50. XIX w.[2]

17 grudnia 1857 roku przeprowadził zamach stanu w imieniu Ignacio Comonforta (1812–1863)[2][3]. Kongres został rozwiązany, członkowie gabinetu Comonforta i prezydent Sądu Najwyższego i kandydat na prezydenta Benito Juárez (1806–1872) aresztowany[3][2]. Zuloaga wraz ze swoimi zwolennikami proklamowali Plan z Tacubayi, który przewidywał zniesienie konstytucji z lutego 1857, wprowadzenie dyktatury prezydenta Ignacio Comonforta, a także zwołanie Konstytuanty[4][2]. Plan uzyskał poparcie kościoła katolickiego[2]. Comonfort uwolnił jednak Juáreza, który ustanowił alternatywny rząd w Guanajuato i pozyskał wsparcie 11 stanów dla sprawy liberałów[2]. W styczniu 1858 roku generał Jose de la Parra przeprowadził bunt przeciwko Comonfortowi, który zbiegł a tymczasowym prezydentem został Zuloaga[2]. Zuloaga oparł swoje rządy na patriotyzmie i religii katolickiej, którą utrzymał jako oficjalne wyznanie w Meksyku[5]. Zdeklarował się również jako zwolennik niepodległości Meksyku[5].

W Meksyku funkcjonowały dwa rywalizujące ze sobą rządy – konserwatywny pod przywództwem Zuloagi i liberalny Juáreza, które we wkrótce zaangażowały się w wojnę domową[2]. Po początkowych porażkach, liberałowie odzyskali pozycję i siły się wyrównały[2]. Wobec narastającej opozycji i buntu konserwatywnych wojskowych pod przywództwem m.in. Manuela Roblesa Pezueli (1817–1862)[5], Zuloaga podał się do dymisji 23 grudnia 1858 roku[2] a Manuel Robles Pezuela objął urząd prezydenta[5].

Zmarł 11 lutego 1898 roku w Meksyku[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d PRESIDENCIA DE LA REPÚBLICA, MÉXICO: FÉLIX MARÍA ZULOAGA (hiszp.). W: calderon.presidencia.gob.mx [on-line]. [dostęp 2017-07-21].
  2. a b c d e f g h i j Jeffrey S. Dixon, Meredith Reid Sarkees: A Guide to Intra-state Wars: An Examination of Civil, Regional, and Intercommunal Wars, 1816-2014. CQ Press, 2015, s. 53–54. ISBN 978-1-5063-1798-4. [dostęp 2017-07-21]. (ang.)
  3. a b William H. Beezley, Michael Meyer: The Oxford History of Mexico. Oxford University Press, USA, 2010, s. 353. ISBN 978-0-19-973198-5. [dostęp 2017-07-21]. (ang.)
  4. Jarosław Wojtczak: Wojna Meksykańska 1861–1867. Bellona, 2009, s. 42–43. ISBN 978-83-11-11520-0. (pol.)
  5. a b c d Juana Vázquez Gómez: Dictionary of Mexican Rulers, 1325-1997. Greenwood Publishing Group, 1997, s. 87–88. ISBN 978-0-313-30049-3. [dostęp 2017-07-21]. (ang.)