Fablok 411D

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
SM31
Ilustracja
SM31-126
Producent Polska Fablok Chrzanów
Lata budowy 1976–1985
Układ osi Co’Co’
Masa służbowa 116 400 kg
Długość ze zderzakami 17 000 mm
Średnica kół 1100 mm
Typ silnika spalinowego a8C22W
Moc znamionowa 880 kW
Maksymalna siła pociągowa 360 kN
Rodzaj przekładni elektryczna
Prędkość konstrukcyjna 80 km/h
Sterowanie wielokrotne brak
System ogrzewania brak
Portal Portal Transport szynowy

Fablok 411D (typ fabryczny Ls1200, seria SM31) – lokomotywa manewrowa produkowana w latach 1976–1985 w zakładach Fablok w Chrzanowie w liczbie 188 sztuk[1].

Konstrukcja[edytuj | edytuj kod]

Projekt lokomotywy został opracowany przez Fablok. Zastosowanie silnika z doładowaniem i wysokiego pomieszczenia silnikowego okazało się niekorzystne. Zastosowano zmodernizowany wysokodoładowany silnik tego samego typu co w lokomotywach serii SM42 a8C22W, jednakże dzięki zwiększonemu ciśnieniu doładowania oraz zastosowaniu wydajnej chłodnicy powietrza doładowującego i zmienionej regulacji parametrów pracy silnik osiąga moc 1200 KM w porównaniu z mocą 800 KM.

Eksploatacja[edytuj | edytuj kod]

Lokomotywy zostały zamówione przez PKP do prowadzenia manewrów z ciężkimi pociągami towarowymi. Dla polskich kolei wyprodukowano 169 spalinowozów. Dwa egzemplarze prototypowe (SM31-001 i 002) zostały sprzedane do przemysłu. Zakłady przemysłowe zakupiły tylko kilkadziesiąt egzemplarzy tego typu lokomotyw, z których jeden został odkupiony przez PKP (SM31-170). Z uwagi na charakterystyczny, pudełkowaty kształt, lokomotywa bywa nazywana "szafą" lub "trumną".

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Maciej Dobrowolski. Rozwój układów i wyposażenia elektrycznego pojazdów trakcji spalinowej w Polsce. „Technika Transportu Szynowego”. 10/1996, s. 9-20. Łódź: Emi-Press. ISSN 1232-3829. 

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]