Facecje polskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Facecje polskie – anonimowy polski zbiór facecji z drugiej połowy XVI wieku.

Z pierwszego wydania Facecji nie zachowały się żadne egzemplarze. Znane są wydania z 1624 oraz późniejsze, ukazujące się pod tytułami Facecje polskie abo Żartowne a trefne powieście biesiadne ... teraz znowu poprawione i przydano. Opowieść o ubogim ziemianinie, który nie miał konia, ale chodził w ostrogach, zawartą w Facecjach, wykorzystał Józef Wereszczyński w swoim dziele Gościniec pewny niepomiernym moczygębom a obmierzłym wydmikuflom świata tego.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jerzy Ziomek: Renesans. Wyd. XI - 5 dodruk. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2012, s. 389, 392, 505, seria: Wielka Historia Literatury Polskiej. ISBN 978-83-01-13843-1.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]