Fajiz as-Sarradż

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Fajiz as-Sarradż
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 20 lutego 1960
Trypolis
Libia Przewodniczący Rady Prezydenckiej
Okres od 12 marca 2016
Przynależność polityczna bezpartyjny
Poprzednik Akila Salih Isa[1]
Libia Premier Libii
Okres od 12 marca 2016
Przynależność polityczna bezpartyjny
Poprzednik Abd Allah as-Sani
Chalifa al-Ghuwajl
Fajiz as-Sarradż i John Kerry, 16 maja 2016

Fajiz as-Sarradż (arab. ‏فايز السراج‎, ur. 20 lutego 1960 w Trypolisie) – libijski polityk, od 12 marca 2016 przewodniczący Rady Prezydenckiej i premier Libii.

Kariera polityczna[edytuj | edytuj kod]

W latach 2012-2014 był deputowanym do Powszechnego Kongresu Narodowego z Trypolisu, natomiast od 2014 jest deputowanym do Izby Reprezentantów. Na podstawie ustaleń pokojowych z 17 grudnia 2015 pomiędzy stronami walczącymi w wojnie domowej został desygnowany na stanowisko premiera w Rządzie Jedności Narodowej[2]. 19 stycznia 2016 skład jego gabinetu został zaprezentowany i zaakceptowany przez walczące ze sobą parlamenty[3]. 25 stycznia 2016 Izba Reprezentantów wyraziła wotum nieufności wobec gabinetu as-Sarradża stosunkiem głosów 89 do 15 oraz zerwała porozumienie pokojowe z Powszechnym Kongresem Narodowym[4].

Kolejne rundy negocjacyjne pomiędzy stronami konfliktu doprowadziły do wyłonienia nowego składu gabinetu, tym razem złożonego z 18 ministrów[5]. As-Sarradż ponadto miał objąć stanowisko przewodniczącego Rady Prezydenckiej - kolegialnego organu wykonującego zadania głowy państwa[6]. 12 marca 2016 rząd został sformowany i wezwał rywalizujące parlamenty do uznania jego władzy. Pomimo obustronnego poparcia, Izba Reprezentantów i rząd Abd Allaha as-Saniego wstrzymali się od głosowania nad wotum zaufania dla nowego gabinetu. W Bengazi doszło do protestów przeciwko rządowi jedności narodowej[7]. 17 marca 2016 premier zapowiedział przeniesienie siedziby nowego rządu z Tunisu do Trypolisu[8]. 30 marca 2016 rząd as-Sarradża powrócił do stolicy Libii[9].

5 kwietnia 2016 samozwańczy rząd Chalify al-Ghuwajla, lojalny wobec Powszechnego Kongresu Narodowego podjął decyzję o samorozwiązaniu i przekazaniu nowemu gabinetowi pełni władzy[10]. Jednocześnie nielegalny parlament rozwiązano, co umocniło pozycję premiera i otworzyło drogę do realizacji planu pokojowego zaproponowanego przez ONZ[11].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]