Falkarius

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Falkarius
Falcarius utahensis
Kirkland i in., 2005
Ilustracja
rekonstrukcja szkieletu falkariusa (Utah Museum of Natural History)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada zauropsydy
Podgromada diapsydy
Nadrząd dinozaury
Rząd dinozaury gadziomiedniczne
Podrząd teropody
Infrarząd tetanury
(bez rangi) celurozaury
Nadrodzina terizinozauroidy
Rodzaj falkarius
Gatunek Falcarius utahensis

Falkarius (Falcarius utahensis) – dinozaur z grupy celurozaurów, należący do nadrodziny terizinozauroidów.

Żył w okresie wczesnej kredy (ok. 121-112 mln lat temu) na terenach Ameryki Północnej. Długość ciała do 4 m, wysokość ok. 1,2 m, masa ok. 70 kg. Jego szczątki znaleziono w USA (we wschodnio-centralnej części stanu Utah).

Opis[edytuj | edytuj kod]

Falkarius był prymitywnym terizinozauroidem. Miał ostre, długie pazury, które najprawdopodobniej służyły do naginania roślin, a nie do rozszarpywania innych dinozaurów jak twierdzili do niedawna paleontolodzy, w tym kierujący zespołem paleontologów James Kirkland, który powiedział dla Nature: "Jeszcze nie wiemy, czym dokładnie żywił się nowo odkryty dinozaur. Analiza jego szkieletu wskazuje jednak na początki przemian ewolucyjnych u tych zwierząt w stronę roślinożerności".

Kwestia pochodzenia Terizinozauroidów[edytuj | edytuj kod]

Do niedawna uważano, że terizinozauroidy najpierw pojawiły się w Azji, a później na obszarze Ameryki Północnej. Odnalezione w Azji terizinozauroidy, takie jak terizinozaur, czy też każdy inny, były bardziej zaawansowane ewolucyjnie niż falkarius. Więc wychodzi, że terizinozauroidy nie pojawiły się wpierw w Azji a potem w Ameryce Północnej, lecz odwrotnie. Inni naukowcy uważają, że falkarius jest wspólnym przodkiem terizinozauroidów i owiraptorów, gdyż wskazuje na to budowa czaszki i niektórych kości.