Faustyn Juliusz Cengler

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
F. J. Cengler, Nagrobek dzieci Kańskich na Starym Cmentarzu Rzymskokatolickim w Piotrkowie Trybunalskim
symboliczny nagrobek wojewody Jana Tarły
nagrobek wojewody Jana Tarły z pracowni Jana Jerzego Plerscha w 1752-3 dla kościoła o.o. pijarów, złożony przez Faustyna Cenglera w kościele Matki Bożej Łaskawej stan przed 1939
nagrobek wojewody Jana Tarły 1945-2010
nagrobek wojewody Jana Tarły po scaleniu i konserwacji w 2010

Faustyn Juliusz Cengler (ur. 15 lutego 1828 w Krakowie, zm. 29 kwietnia 1886 tamże) – rzeźbiarz, był autorem licznych popiersi, posągów religijnych oraz nagrobków, utrzymanych w stylistyce akademickiego realizmu.

Większość jego dorobku uległa zniszczeniu, najlepsze przykłady jego twórczości zachowały się na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.

W latach 1841-1843 kształcił się w Szkole Sztuk Pięknych w Krakowie pod kierunkiem Karola Ceptowskiego. Na dalsze studia wyjechał do Drezna, skąd z powodu wydarzeń politycznych w 1849 r. powrócił do Krakowa. Dalsze studia podjął na Akademii Sztuk Pięknych w Wiedniu, gdzie przebywał przez niemal 8 lat, a następnie w Monachium i Paryżu, aby w końcu 1858 osiąść na stałe w Warszawie.

Był inicjatorem zbiórki pieniędzy na rzecz wmurowania urny z sercem Hugona Kołłątaja w kościele w Wiśniowej. Dokonał tego osobiście w 1882 roku. Wykonał montaż nagrobka wojewody Jana Tarły wykonanego w pracowni Jana Jerzego Plerscha w 1752-3 dla kościoła o.o. pijarów po przeniesieniu do kościoła Matki Bożej Łaskawej w Warszawie.

Zmarł śmiercią samobójczą w krakowskim hotelu.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Literatura dodatkowa[edytuj | edytuj kod]