Felicja Schabińska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Felicja Schabińska-Friedrich (ur. 20 listopada 1909 w Warszawie, zm. 5 czerwca 1996 w Krakowie) – polska lekkoatletka - płotkarka i sprinterka.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Zawodniczka klubów: Grażyna Warszawa (1925-26), Legia Warszawa (1927-1931) i AZS (1932-1933). Olimpijka z Los Angeles (1932). Medalistka III Światowych Igrzysk Kobiecych w Pradze (1930): zajęła 3. miejsce w sztafecie 4 x 100 m wraz z Aliną Hulanicką, Marylą Freiwaldówną i Stanisławą Walasiewiczówną (50.8 sek.). Największe sukcesy odnosiła w biegu na 80 m przez płotki. W 1927 była 6-7 w tabelach światowych tej konkurencji.

9-krotna rekordzistka kraju w biegu na 80 m pł i w sztafetach. 6-krotna mistrzyni kraju: w biegu na 80 m pł (1927, 1930-1933) i na 100 m (1930). Rekordy życiowe: 80 m pł - 12.4 (1932), skok wzwyż - 1.40 (1928), 100 m - 12.8 (1930), 200 m - 27.7 (1929). W 1936 wyszła za mąż za wybitnego szermierza, medalistę olimpijskiego Tadeusza Friedricha, urodziła dwie córki[1]. W czasie okupacji przebywała w Warszawie. W listopadzie 1944 wyjechała wraz z mężem do Krakowa, gdzie mieszkała aż do śmierci.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]