Feliks Góralczyk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Feliks Góralczyk
Data i miejsce urodzenia 16 czerwca 1950
Wyry
Data i miejsce śmierci 14 stycznia 1980
Wyry

Feliks Góralczyk (ur. 16 czerwca 1950 w Wyrach, zm. 14 stycznia 1980 tamże) – polski hokeista, olimpijczyk z Sapporo 1972.

Jeden z najbardziej utalentowanych polskich hokeistów przełomu lat 60. i 70. XX wieku. Zawodnik klubów Fortuna Wyry w latach 1966-1969 i Baildonu Katowice w latach 1969-1972.

W reprezentacji Polski rozegrał 35 spotkań, strzelając 19 bramek. Uczestnik turniejów mistrzostw świata:

  • 1970, podczas których Polska drużyna zajęła 6. miejsce,
  • 1971 (grupa B-2), podczas których Polska wywalczyła 8. miejsce,
  • 1972 (grupa B-1), podczas których Polacy zajęli 7. miejsce.

Na igrzyskach olimpijskich w 1972 roku był członkiem drużyny hokejowej, która zajęła 6. miejsce.

Karierę sportową przerwała ciężka kontuzja (strata oka), którą odniósł podczas mistrzostw świata w 1972 roku. Zmarł 14 stycznia 1980[1].

Brat Roberta Góralczyka, również hokeisty i olimpijczyka z Sapporo 1972 i Innsbrucku 1976.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Depesze. „Nowiny”, s. 2, Nr 12 z 16 stycznia 1980. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]