Felks Szuniewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Feliks Szuniewicz
Data urodzenia około 1800
Data i miejsce śmierci 11 lutego 1875
Poitiers
Zawód, zajęcie drukarz
Rodzice Wawrzyniec
Antonina z Jarockich
Małżeństwo Francoise Jourde
Dzieci Wiktor Maksymilian

Feliks Szuniewicz, we francuskich publikacjach wymieniany także pod nazwiskiem Szuniewiez i Suniewicz (ur. około 1800 roku, zm. 11 lutego 1875 w Poitiers)[1], powstaniec listopadowy, wydawca (drukarz) Gazety Rewolucyjnej i „Demokraty Polskiego”, emigrant, członek Towarzystwa Demokratycznego Polskiego we Francji.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Uczęszczał do warszawskiej Szkoły Wydziałowej. W 1815 roku był uczniem oddziału pierwszego klasy elementarnej, a w kolejnym oddziału drugiego tejże klasy. Dwukrotnie otrzymał pochwałę publiczną za bardzo dobre wyniki w nauce[2][3]. Wyuczył się zawodu drukarza. W czasie powstania listopadowego był żołnierzem[4], a także wydawcą (wzgl. redaktorem) „Gazety Rewolucyjnej”[5][6][7]. Po upadku powstania wyemigrował do Francji[8]. Jego majątek pozostawiony w Warszawie został skonfiskowany[9]. Od 1833 roku należał do Towarzystwa Demokratycznego Polskiego („Feliks Szuniewicz, właściciel – Rochechouart, Haute-Vienne, 8 sierpnia 1834”)[10][11][12]. Wszedł do grupy drukarzy, zecerów i introligatorów wydających m.in. czasopismo „Demokrata Polski” – organ Towarzystwa Demokratycznego wychodzący w Paryżu i Poitiers w latach 1837–1849[13][14][15]. Mieszkał w gminie Poitiers (departament Vienne)[16][8]. W dniu 27 lutego 1845 roku wygłosił przemówienie na zebraniu tamtejszego oddziału Zjednoczenia Emigracji Polskiej[17]. W 1846 roku podpisał „Oświadczenie Emigracji Polskiej”[18], zaś w 1866 roku deklarację „Do Wychodźstwa Polskiego…”[19].

Rodzina[edytuj | edytuj kod]

Feliks Szuniewicz był synem Wawrzyńca i Antoniny z Jarockich. Według francuskich publikacji przyszedł na świat w Warszawie. Jego młodszą siostrą była Anna, która zmarła w Warszawie w 1826 roku. Zgon zgłosił jej rodzony brat Feliks, który był drukarzem. Miał wówczas 25 lat[20]. Ożenił się we Francji. Jego wybranką została Francoise Jourde. Ślub odbył się 1 marca 1854 w Poitiers. Przeżyli wspólnie ponad dwadzieścia lat[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Akta metrykalne opublikowane na francuskim portalu genealogicznym. La généalogie: Etat-civil, faire son arbre généalogique ... (fr.). [dostęp 2017-12-01].
  2. "Gazeta Korrespondenta Warszawskiego y Zagranicznego", Warszawa 1815, nr 62, s. 1203.
  3. „Gazeta Warszawska”, (pol.). Warszawa 1816, nr 66, s. 1510.. [dostęp 2019-05-07].
  4. „Dziennik Urzędowy Województwa Mazowieckiego”, (pol.). Warszawa 1832, nr 56 (15 października), s. 1380. [dostęp 2019-05-07].
  5. „Dziennik Urzędowy Województwa Mazowieckiego”, (pol.). Warszawa 1832, nr 59 (5 listopada), s. 1482. [dostęp 2019-05-07].
  6. Lista imienna osób mających udział w rewolucyi, niekorzystających z udzielonej amnestyi i wyszłych za granicę, (pol.). Warszawa 1835, s. 7, poz. 1750. [dostęp 2019-05-07].
  7. "Dziennik praw Królestwa Polskiego" (pol.). Warszawa 1835/36, T. 17, nr 61-63, s. 209, poz. 1750. [dostęp 2019-05-07].
  8. a b Zjednoczenie Emigracji Polskiej (1866-1870): Lewica na emigracji, Wrocław 1972, s. 367.
  9. Józef Bem, La Pologne dans ses anciennes limites, le Duché de Moscou en 1473 et l'empire des Russies actuel (fr.). Paris 1837, s. 510. [dostęp 2019-05-07].
  10. Manifest Towarzystwa Demokratycznego Polskiego (pol.). Poitiers 1836, s. 27. [dostęp 2019-05-07].
  11. L. Gucki, Akt z roku 1834 przeciw Adamowi Czartoryskiemu wyobrazicielowi systemu polskiéj arystokracyi, Poitiers 1839, s. 23.
  12. Okólniki Towarzystwa Demokratycznego Polskiego (pol.). Poitiers 1838-1840, okólnik 11, s. 202.. [dostęp 2019-05-07].
  13. Roczniki biblioteczne: organ Naukowy Bibliotek Szkół Wyższych, Wydania 1-2, Warszawa 1963, s. 127.
  14. S. Kalembka, Towarzystwo Demokratyczne Polskie w latach 1832-1846, Poznań-Toruń 1966, s. 172.
  15. Słownik pracowników książki polskiej, red. I.Treichel, Warszawa 1972, s. 842.
  16. „Dziennik Narodowy” T 4, 1845, nr 203, s. 4.
  17. H. Grajewski, Aleksander Napoleon Dybowski i jego projekt konstytucji dla Polski z 1848 roku, Wrocław 1959, s. 59.
  18. J. Lelewel, Déclaration de l'émigration polonaise (fr.). Bruxelles 1846.. [dostęp 2019-05-07].
  19. Do Wychodztwa Polskiego. , (pol.). [Inc.:] Komitet Reprezentacyjny na mocy ostatniego głosowania, posiadając już w łonie swojem czterech członków absolutną większością wybranych [...], Paryż 1866.. [dostęp 2019-05-07].
  20. Akta Stanu Cywilnego parafii pw. Nawiedzenia NMP w Warszawie, księga zmarłych (pol.). poz. 884/1826. [dostęp 2019-05-07].