Ferdinando Scarfiotti

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ferdinando Scarfiotti
Data i miejsce urodzenia 6 marca 1941
Potenza Picena
Data i miejsce śmierci 30 kwietnia 1994
Los Angeles
Zawód scenograf
Lata aktywności 1968-1994

Ferdinando Scarfiotti (ur. 6 marca 1941 w Potenza Picena, zm. 30 kwietnia 1994 w Los Angeles) – włoski scenograf filmowy.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Po ukończeniu studiów architektonicznych na Uniwersytecie w Rzymie, reżyser Luchino Visconti zaproponował mu zaprojektowanie scenografii do wystawianej przez niego w 1963 na Festiwalu Dwóch Światów w Spoleto Traviaty. Scarfiotti na niemal całą dekadę związał się z operą, po czym wszedł w świat filmu dzięki dekoracjom do głośnych obrazów Konformista (1970) Bernardo Bertolucciego i Śmierć w Wenecji (1971) Viscontiego. Ten ostatni film przyniósł mu Nagrodę BAFTA za najlepszą scenografię.

Scarfiotti w 1980 przeniósł się na stałe do Hollywood, gdzie pracował jako scenograf przy takich filmach, jak m.in. Amerykański żigolak (1979) Paula Schradera czy Człowiek z blizną (1983) Briana De Palmy. Zdobył Oscara za najlepszą scenografię do filmu Ostatni cesarz (1987) Bernardo Bertolucciego. Nominację do tej nagrody przyniosły mu też Zabaweczki (1992) Barry'ego Levinsona[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Ferdinando Scarfiotti: Awards (ang.). IMDb. [dostęp 2019-11-24].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]