Festiwal Piosenki Włoskiej w San Remo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Festiwal Piosenki Włoskiej w San Remo
Sanremo Music Festival
Ilustracja
Il Teatro Ariston di Sanremo – siedziba Festiwalu od 1977
Pełna nazwa Festival della canzone italiana di Sanremo
Lata aktywności od 1951
Miejsce San Remo
Założyciel RAI, Casinò di Sanremo
Tematyka muzyka pop
Strona internetowa

Festiwal Piosenki Włoskiej w San Remo (w skrócie: Festiwal w San Remo; wł. Festival della Canzone Italiana di Sanremo) – jeden z najstarszych w Europie festiwali piosenki, odbywający się corocznie od 1951 w mieście San Remo. Na jego wzór powstały inne międzynarodowe konkursy: Konkurs Piosenki Eurowizji oraz Sopot Festival.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Il Casinò di Sanremo – siedziba Festiwalu do 1977

Ideą, która towarzyszyła powstaniu Festiwalu Piosenki Włoskiej, była chęć przełamania dotychczasowych, obowiązujących od dziesięcioleci wzorców i zaproponowanie czegoś nowego. Na poprzedzający pierwszy festiwal ogólnokrajowy konkurs nadesłano 140 nowych utworów, z których 20 wykonano publicznie. Premierowe piosenki wykonali Nilla Pizzi, Achille Togliani i Duo Fasano, a do finału zakwalifikowało się 10 propozycji, spośród których najlepszą okazał się singiel Pizzi – „Grazie dei fiori”; choć został on sprzedany w ilości tylko 36 000 egzemplarzy, to okazał się, wraz z innymi wówczas zaprezentowanymi nagraniami, na swój sposób rewelacyjny i odkrywczy. Pojawiły się w stosunku do nich określenia: moderno (nowoczesny) i jazz bianco (biały jazz). Na festiwalu pojawiły się też „nowe twarze”: Carla Boni, Gino Latilla, Giorgio Consolini, Flo Sandon's i inni[1].

Przełom w organizacji oraz popularności festiwalu w San Remo nastąpił w 1958 roku, kiedy podczas konkursu wystąpił Domenico Modugno, który zaprezentował swój utwór „Nel blu dipinto di blu”, napisany we współpracy z Franco Migliaccim). Propozycja zajęła pierwsze miejsce w finale festiwalu, a po koncercie finałowym trafiła – pod skróconym tytułem („Volare”) – do repertuaru m.in. Ala Martino, Deana Martina i Elli Fitzgerald. Dzięki międzynarodowym wykonaniom piosenka zyskała międzynarodową popularność i sprzedała się w ilości 22 milionów egzemplarzy, zapewniając Modugno trwałe miejsce w historii włoskiej piosenki. Wokalista trzykrotnie wygrywał jeszcze festiwal, a jego melodyjne i nastrojowe propozycje doprowadziły do zyskania przez artystę miana „ojca” nowoczesnej piosenki włoskiej[2].

Dzięki Modugno i nowej fali utalentowanych kompozytorów (Bruno Zambrini, Carlo Donida), autorów tekstów (Franco Migliacci, Mogol) czy piosenkarzy-kompozytorów (Pino Donaggio, Umberto Bindi, Tony Renis) piosenka włoska była coraz wyżej notowana na arenie międzynarodowej. W 1964 roku organizatorzy festiwalu zdecydowali się dopuścić do udziału w nim renomowanych wykonawców zagranicznych, głównie anglosaskich. Dodało to bodźca konkurencji rodzimym wykonawcom, którzy musieli wykonywać teraz swoje piosenki w parze z zagranicznymi wykonawcami: Domenico Modugno – z Frankie Laineem, Tony Dallara – z Ben E. Kingiem, czy Fausto Cigliano – z Gene Pitney'em[3].

W latach 70. popularność festiwalu w San Remo znacznie spadła: organizatorzy konkursu zbyt pochopnie postawili na młodzież, a z drugiej strony nie potrafili dostrzec nowych trendów w światowej muzyce rozrywkowej. Przykładem tego był Drupi, którego utwór „Vado via” przepadł w konkursie, za to zdobył powodzenie we Włoszech i za granicą[4]. Podobna spadkowa tendencja, jeśli chodzi o prestiż i znaczenie Festiwalu Piosenki Włoskiej, utrzymała się i w kolejnych dekadach[5].

Dopiero w 2010 roku festiwal odnotował najlepszą oglądalność od ponad dekady. Finałowy koncert oglądało 12,462 mln widzów, co stanowiło 53,21% całej włoskiej widowni telewizyjnej. Samo ogłoszenie zwycięzcy oglądało zaś 15,195 mln widzów, co stanowiło aż 77,34% widowni[potrzebny przypis].

Zwycięzcy[edytuj | edytuj kod]

Teatro Ariston w San Remo podczas edycji 2013

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Michalski 1990 ↓, s. 209–210.
  2. Michalski 1990 ↓, s. 210–212.
  3. Michalski 1990 ↓, s. 217–218.
  4. Michalski 1990 ↓, s. 223–224.
  5. Michalski 1990 ↓, s. 226.
  6. Sietse Bakker: Alexia won 53rd San Remo Festival (ang.). W: ESC Today [on-line]. www.esctoday.com, 2003-03-10. [dostęp 2014-07-23].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Dariusz Michalski: Z piosenką dookoła świata. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1990. ISBN 83-214-0671-8.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]