Fiat G.56

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Fiat G.56
Fiat G.56
Dane podstawowe
Państwo  Włochy
Producent Fiat
Typ samolot myśliwski
Konstrukcja dolnopłat o konstrukcji metalowej
Załoga 1
Historia
Lata produkcji 1943-1944
Dane techniczne
Napęd tłokowy silnik rzędowy Daimler-Benz DB-603A
Moc 1750 KM (1187kW)moc startowa
1850 KM (1361 kW) na 2100 m
3 łopatowe śmigło VDM
Wymiary
Rozpiętość 11,85 m
Długość 9,56 m
Wysokość 3,13 m
Powierzchnia nośna 21,11 m²
Masa
Własna 2900 kg
Startowa 3854 kg
Osiągi
Prędkość maks. 685 km/h na 7000 m
Prędkość przelotowa 537 km/h
Prędkość wznoszenia 860 m/min
3 min 36 sek na 3000 m
5 min 45 sek na 6000 m
7 min 5 sek na 7000 m
Pułap 13 400 m
Zasięg 1280 km
Dane operacyjne
Uzbrojenie
3 działka Mauser MG 151/20 kal. 20 mm

Fiat G.56włoski samolot myśliwski z okresu II wojny światowej, następcą modelu Fiat G.55.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W trakcie prac nad Fiat G.55 z obliczeń wynikało, że maszyna ta będzie miała lepsze osiągi w razie zainstalowania na niej mocniejszego silnika. Pierwotnie brano pod uwagę znajdujący się w fazie opracowania silnik FIAT A.40 o planowanej mocy 2100 KM, ale prace nad nim przedłużały się[1]. W kwietniu 1943 roku pojawiła się inna możliwość, kiedy zakupiono w Niemczech silnik Daimler-Benz DB-603 o mocy 1750 KM. Aby przyśpieszyć prace, główny inżynier Giuseppe Gabrielli postanowił z jak najmniejszymi zmianami zamontować ten silnik na płatowcu Fiat G.55. Zmiany objęły przód kadłuba, łoże silnika i konstrukcję skrzydła[1], gdzie był zamontowany nowy silnik, który stał się jeszcze bardziej opływowy i dłuższy o 88 mm. Uzbrojenie miało się składać z 2 wkm 12,7 mm w kadłubie nad silnikiem i 2 działek 20 mm w skrzydłach[2]. Tak powstałą konstrukcję oznaczono jako Fiat G.56.

Budowę dwóch prototypów, oznaczonych jako ММ.536 i ММ.537, rozpoczęto w lipcu 1943 na zamówienie Ministerstwa Lotnictwa[1], ale prace uległy wstrzymaniu z chwilą kapitulacji Włoch 8 września 1943 roku. Prace kontynuowano od października 1943 roku już pod kierownictwem Niemców. Pierwszy prototyp G.56 (MM.536) został oblatany 28 marca 1944[2][1]. Testy wykazały, że maszyna jest mniej zwrotna od Fiat G.55 oraz jest lepsza do niemieckich myśliwców Messerschmitt Bf 109 i Focke-Wulf Fw 190[1]. Prace nad maszyną przerwało bombardowanie zakładów 25 kwietnia 1944 roku, kiedy został uszkodzony pierwszy prototyp[2].

Drugi prototyp został ukończony w lecie 1944 roku. Różnił się od pierwszego śmigłem VDM o średnicy 3,05 m. Był przeznaczony do testów uzbrojenia, w tym działek 30 mm. Wykonał kilka lotów i we wrześniu 1944 roku Niemcy nakazali zaprzestać wszelkich prac nad całym projektem G.56, jak też G.55. Po wojnie drugi prototyp był wykorzystywany do testów silników Isotta Frascini "Delta" RC.40, Rolls-Royce "Merlin", Packard Merlin V-1650-7 i Daimler-Benz DB-605[2].

Opis konstrukcji[edytuj | edytuj kod]

Jednomiejscowy wolnonośny dolnopłat z klasycznym wolnonośny usterzeniem, o konstrukcji metalowej, zakrytą kabiną i wciąganym podwoziem z kółkiem ogonowym. Napęd stanowi jeden 12-cylindrowy silnik rzędowy w układzie odwróconego V, chłodzony cieczą Daimler-Benz DB 603A. Uzbrojenie złożone z trzech działek kal 20 mm zostało umieszczone: jedno działo w kadłubie strzelające przez wał śmigła z zapasem 250 pocisków i 2 działka w skrzydłach z zapasem po 200 pocisków na każde.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e http://www.samoloty.ow.pl/str212.htm (Dostęp 8.11.2009 r.)
  2. a b c d http://www.airwar.ru/enc/fww2/g56.html, (Dostęp 8.11.2009 r.)