Filip Kaczmarek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Filip Kaczmarek
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 22 listopada 1966
Poznań
Poseł do Parlamentu Europejskiego VI i VII kadencji
Okres od 2004
do 2014
Przynależność polityczna Platforma Obywatelska
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Wolności i Solidarności Złoty Krzyż Zasługi

Filip Andrzej Kaczmarek (ur. 22 listopada 1966 w Poznaniu) – polski polityk i nauczyciel akademicki, doktor habilitowany nauk społecznych, poseł na Sejm I kadencji, deputowany do Parlamentu Europejskiego VI i VII kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1991 ukończył studia na Wydziale Historycznym Uniwersytetu Adama Mickiewicza. Był przewodniczącym Niezależnego Zrzeszenia Studentów na UAM, na początku 1990 stał na czele studentów, którzy zajęli gmach Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Poznaniu z żądaniem przekazania go na potrzeby uczelni[1]. W latach 1991–1992 pełnił funkcję przewodniczącego NZS na szczeblu krajowym. Należał do Stowarzyszenia „Młodzi Liberałowie”, a następnie do Stowarzyszenia „Młodzi Demokraci”.

Od 1990 należał do Kongresu Liberalno-Demokratycznego, z ramienia którego w latach 1991–1993 był posłem I kadencji. W wyborach w 1993 bez powodzenia ubiegał się o reelekcję. Należał następnie do 2000 do Unii Wolności, w 2001 przystąpił do PO.

Od 1993 do 1995 pracował w „Głosie Wielkopolskim”, a w latach 1995–1996 w wielkopolskim oddziale Telewizji Polskiej. W latach 1998–2002 sprawował mandat radnego i funkcję wiceprzewodniczącego rady miasta w Poznaniu. Był pierwszym dyrektorem Biura Funduszy Europejskich w Urzędzie Miasta Poznania.

W 2005 na podstawie rozprawy zatytułowanej Założenia programowe i działalność Kongresu Liberalno-Demokratycznego (1990–1994) uzyskał w Instytucie Nauk Politycznych i Dziennikarstwa UAM doktoryzował się w zakresie nauk o polityce[2]. W 2018 na tym samym uniwersytecie uzyskał stopień doktora habilitowanego nauk społecznych[2]. W latach 2005–2012 był adiunktem w Wyższej Szkole Nauk Humanistycznych i Dziennikarstwa w Poznaniu. Później został adiunktem w Katedrze Publicystyki Ekonomicznej i Public Relations Uniwersytetu Ekonomicznego w Poznaniu[3], a w 2018 sekretarzem generalnym Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk[4]. W 2019 objął stanowisko profesora nadzwyczajnego Uniwersytetu Ekonomicznego w Poznaniu[5].

W wyborach europejskich w 2004 został wybrany do PE, pracował w Komisji Rozwoju i Komisji Handlu Zagranicznego. W wyborach w 2009 skutecznie ubiegał się o reelekcję[6]. Został członkiem grupy Europejskiej Partii Ludowej (w tym jej prezydium), przystąpił w tej kadencji do Komisji Rozwoju. W 2009[7] i w 2013 uznany został za najbardziej pracowitego europosła (MEP Awards) w kategorii rozwój. W 2014 nie ubiegał się o reelekcję. W 2018 kandydował do sejmiku wielkopolskiego; mandat radnego przypadł mu po wyborze Joanny Jaśkowiak w 2019 do Sejmu[8].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

W 2014 został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi[9], a w 2017 Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[10] oraz Krzyżem Wolności i Solidarności[11].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Uniwersytet sprzedaje Collegium Historicum. gazeta.pl, 13 lutego 2002. [dostęp 2011-11-16].
  2. a b Filip Kaczmarek w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI). [dostęp 2018-09-16].
  3. Nota biograficzna na stronie Uniwersytetu Ekonomicznego w Poznaniu. [dostęp 2014-09-12].
  4. Zarząd. ptpn.poznan.pl. [dostęp 2019-01-13].
  5. Baza pracowników. ue.poznan.pl. [dostęp 2019-01-20].
  6. Dz.U. z 2009 r. nr 88, poz. 729
  7. Marta Sienicka: Nominacje do nagród MEP Awards. UniaEuropejska.org, 13 listopada 2011. [dostęp 2011-11-16].
  8. Po wyborach do Sejmu – zmiany w Sejmiku!. radiopoznan.fm, 14 października 2019. [dostęp 2019-10-17].
  9. M.P. z 2015 r. poz. 59
  10. Prezydent: NZS i ruch studencki są bardzo bliskie memu sercu. prezydent.pl, 20 lutego 2017. [dostęp 2017-02-21].
  11. Działacze pierwszego NZS uhonorowani. prezydent.pl, 20 lutego 2017. [dostęp 2018-09-15].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

  • Filip Kaczmarek w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI). [dostęp 2018-09-16].