Filip Orleański (książę Orleanu)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Filip Orleański
Ilustracja
Filip Orleański, książę Orleanu
ilustracja herbu
podpis
Książę Orleanu
Dane biograficzne
Dynastia Burbonowie orleańscy
Data i miejsce urodzenia 24 sierpnia 1869
Twickenham
Data i miejsce śmierci 28 marca 1926
Palermo
Ojciec Filip, hrabia Paryża
Matka Maria Izabela Orleańska
Żona Maria Dorota Habsburg (1867−1932)
Odznaczenia
Krzyż Wielki Orderu Świętego Stefana Order Złotego Runa (Hiszpania)

Filip Orleański, książę Orleanu, właśc., fr. Louis Philippe Robert d’Orléans (ur. 24 sierpnia 1869 w Twickenham, zm. 28 marca 1926 w Palermo) – książę Orleanu i orleański pretendent do tronu Francji jako Filip VIII.

Prawnuk króla Francuzów, Ludwika Filipa I i jego żony Marii Amelii Burbon. Najstarszy syn Filipa, hrabiego Paryża i jego żony – siostry ciotecznej Marii Izabeli, córki Antoniego Orleańskiego. Urodził się w Twickenham na przedmieściach Londynu, gdzie jego rodzina zamieszkała po wygnaniu z Francji (po abdykacji Ludwika Filipa w 1848). W 1871 Filip razem z rodziną powrócił do Francji. Początkowo uczył się w domu w Château d’Eu, potem uczęszczał do paryskiego Collège Stanislas. W 1880 jego ojciec nadał mu tytuł księcia Orleanu. W École spéciale militaire de Saint-Cyr Ludwik rozpoczął swoją edukację wojskową, i w czerwcu 1886 już miał zostać oficerem, kiedy republikański rząd wygnał ponownie jego rodzinę z Francji. Filip dokończył edukację wojskową w angielskiej Royal Military Academy w Sandhurst.

Jego ojciec zmarł w 1894 i młody Filip odziedziczył po nim pretensje do tronu. 5 listopada 1896 w Wiedniu ożenił się z Marią Dorotą Habsburg (1867−1932), arcyksiężniczką austriacką, córką arcyksięcia Józefa Habsburga i księżniczki Klotyldy Marii Sachsen-Coburg-Saalfeld. Po kilku latach małżeństwa małżonkowie zamieszkali osobno. Do 1900 Filip mieszkał w Anglii, potem przeniósł się do Belgii. Był zapalonym żeglarzem i w 1905 udał się na wyprawę do zachodnich wybrzeży Grenlandii. W 1907 popłynął na Morze Karskie – na północ od Syberii, a w 1909 jeszcze dalej na północ – na Ocean Arktyczny. Od 1914 Filip i Maria Dorota żyli w oficjalnej separacji – Maria Dorota przeniosła się do Węgier.

Po wybuchu I wojny światowej Filip próbował bez skutku dołączyć do armii francuskiej, a potem belgijskiej. Wypadek przeszkodził mu w dołączeniu do armii włoskiej. Nie doczekał się potomstwa, zmarł bezdzietnie na zapalenie płuc w Palais d’Orléans w Palermo, na Sycylii.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]