Filtr górnoprzepustowy
Filtr górnoprzepustowy (ang. high-pass filter) – układ elektroniczny bądź algorytm, który przepuszcza sygnały sinusoidalne oraz składowe widmowe złożonych sygnałów o częstotliwościach powyżej określonej częstotliwości granicznej, a tłumi składowe leżące poniżej.
W zależności od konstrukcji wyróżniamy filtry:
- reaktancyjne LC, zbudowane z cewek i kondensatorów
- zbudowane z pojedynczej cewki bądź kondensatora
- bezindukcyjne, pasywne RC
- piezoceramiczne
- aktywne - zawierające wzmacniacze
- cyfrowe
W idealnym filtrze w paśmie przepustowym współczynnik tłumienia powinien być równy zero, natomiast w paśmie tłumieniowym powinien być duży. Znajomość charakterystyki częstotliwościowej współczynnika fazowego pozwala na określenie zmiany fazy napięcia i prądu przy przejściu sygnału przez filtr. Ponieważ filtry reaktancyjne powinny pracować w warunkach dopasowania falowego, tzn. przy obciążeniu filtra impedancją charakterystyczną, podaje się dla filtrów również charakterystyki częstotliwościowe impedancji charakterystycznej.
Przyjmuje się, że częstotliwości granicznej odpowiada tłumienie 3 dB, dla filtra RC częstotliwość graniczna określona jest wzorem:
Zależność przesunięcia fazowego między wejściem a wyjściem określa wzór:
gdzie:
- f – częstotliwość w hercach,
- R – opór rezystora w omach,
- C – pojemność kondensatora w faradach,
- θ - przesunięcie fazowe.

