Flaga spółdzielczości

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Flaga międzynarodowego ruchu spółdzielczego przyjęta przez ICA w 1925 r.

W 1921 r. na Międzynarodowym Kongresie Liderów Spółdzielczości w Bazylei przyjęto kolory tęczy jako symbol spółdzielczości. Na kongresie w Essen w 1922 r. Międzynarodowy Związek Spółdzielczy (ang. International Co-operative Alliance, ICA) zaakceptował tęczową flagę, nie określając jej wzoru.

Symbolizujący jedność w różnorodności wzór z siedmioma poziomymi pasami (czerwony, pomarańczowy, żółty, zielony, błękity, granatowy, fioletowy) został opracowany w 1923 r. Po raz pierwszy wykorzystano go na forum międzynarodowym w 1924 na Wystawie Spółdzielczej w Gandawie, a w 1925 został przyjęty przez ICA jako flaga międzynarodowego ruchu spółdzielczego, której jednak nigdy nie nadano statusu oficjalnej flagi Związku.

Przez dziesięciolecia tęczowa flaga była używana przez spółdzielców na całym świecie, także w Polsce jako flaga spółdzielczości i jest używana w tym charakterze również obecnie. Ponieważ również inne środowiska, np. LGBT posługują się tęczową flagą, prowadzi to do nieporozumień. W związku z tym, dla lepszej identyfikacji organizacji, została przez Walne Zgromadzenie ICA w 2001 r. przyjęta alternatywna flaga z logo spółdzielczym. Przedstawia ona na białym tle tęczowe logo spółdzielcze w sześciu kolorach (czerwony, pomarańczowy, żółty, zielony, błękity, granatowy) oraz pisany małymi literami fioletowy akronim nazwy Związku w jednym z jego języków oficjalnych: ang. ica, fr. i hiszp. aci, niem. igb, ros. мка.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]