Flavio Davino

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Flavio Davino
Pełne imię i nazwisko Flavio Germán Davino Rodríguez
Data i miejsce urodzenia 15 sierpnia 1974
León
Wzrost 183 cm
Pozycja obrońca, pomocnik
Informacje klubowe
Klub Alebrijes (trener)
Kariera juniorska
Lata Klub
1992–1993 San Sebastián
1993–1995 Tecos UAG
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1995–1997 Tecos UAG 45 (1)
1997–1998 León 34 (4)
1998–2002 Morelia 136 (10)
2002–2003 Cruz Azul 15 (1)
2003–2006 Tecos UAG 88 (4)
W sumie: 318 (20)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2001  Meksyk 1 (0)
Kariera trenerska
Lata Drużyna
2014 Atlético San Luis
2016– Alebrijes

Flavio Germán Davino Rodríguez (ur. 15 sierpnia 1974 w Leónie) – meksykański piłkarz pochodzenia argentyńskiego występujący na pozycji środkowego obrońcy lub pomocnika, obecnie trener Alebrijes. Jego brat Duilio Davino również był piłkarzem.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Davino urodził się w mieście León, gdzie w tamtejszym zespole Club León występował jego ojciec, argentyński piłkarz Jorge Davino, który po zakończeniu kariery osiadł w Meksyku na stałe. Jest wychowankiem zespołu ze swojego rodzinnego miasta – Club San Sebastián de León, skąd przeniósł się do klubu Tecos UAG z siedzibą w Guadalajara, w którym występował razem ze swoim bratem Duilio. Do seniorskiej drużyny został włączony w wieku dwudziestu jeden lat przez szkoleniowca Jesúsa Bracamontesa po dwóch sezonach występów w drugoligowych rezerwach – Atlético Tecomán. W meksykańskiej Primera División zadebiutował 26 sierpnia 1995 w zremisowanym 1:1 spotkaniu z Celayą. W tym samym roku zdobył ze swoją drużyną Puchar Zdobywców Pucharów CONCACAF, jednak pozostawał wyłącznie rezerwowym Tecos i pewne miejsce w wyjściowym składzie wywalczył sobie dopiero po upływie kilku miesięcy. Premierowego gola w najwyższej klasie rozgrywkowej strzelił 29 stycznia 1997 w zremisowanej 1:1 konfrontacji z Tolucą, a ogółem barwy Tecos reprezentował przez dwa lata, nie odnosząc sukcesów na arenie krajowej.

Latem 1997 Davino przeszedł do ekipy Club León, gdzie występował przez rok jako podstawowy zawodnik, w jesiennym sezonie Invierno 1997 notując tytuł wicemistrzowski. W późniejszym czasie przeniósł się do drużyny Monarcas Morelia, w której z miejsca wywalczył sobie niepodważalne miejsce na środku obrony. W sezonie Invierno 2000 zdobył z zespołem prowadzonym przez trenera Luisa Fernando Tenę mistrzostwo Meksyku, jedyne zarówno w swojej karierze, jak i w historii klubu. Po czterech latach spędzonych w Morelii, w lipcu 2002 podpisał umowę z klubem Cruz Azul ze stołecznego miasta Meksyk, którego barwy reprezentował przez rok jako rezerwowy, po czym powrócił do swojego macierzystego Tecos UAG. Tam, będąc kluczowym zawodnikiem ekipy, w wiosennych rozgrywkach Clausura 2005 osiągnął tytuł wicemistrza kraju. Przez ostatnie kilka miesięcy pobytu w Tecos pełnił jednak rolę rezerwowego i profesjonalną karierę zdecydował się zakończyć w wieku 32 lat. Opisywany jako silny zawodnik dysponujący dobrym odbiorem piłki, mogący występować zarówno w środku pola, jak i na pozycji stopera, przez większość kariery piłkarskiej pozostawał jednak w cieniu swojego młodszego brata – Duilio Davino.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W seniorskiej reprezentacji Meksyku Davino zadebiutował za kadencji selekcjonera Enrique Mezy, 24 stycznia 2001 w przegranym 0:2 meczu towarzyskim z Bułgarią. Był to zarazem jego jedyny występ w kadrze narodowej.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu kariery piłkarskiej Davino ukończył szkołę trenerską i rozpoczął pracę w roli szkoleniowca. W latach 2006–2014 był najbliższym współpracownikiem szkoleniowca Ricardo La Volpe (prywatnie swojego teścia), asystując mu w ośmiu drużynach – kolejno w argentyńskich Boca Juniors i Vélez Sársfield, meksykańskich CF Monterrey i Club Atlas, reprezentacji Kostaryki, argentyńskim Club Atlético Banfield oraz meksykańskich Atlante FC i Chivas de Guadalajara. W maju 2014 rozpoczął samodzielną pracę trenerską, obejmując drugoligowy zespół Atlético San Luis z miasta San Luis Potosí. Prowadził go z przeciętnym skutkiem i bez większych sukcesów przez pół roku, odnosząc sześć zwycięstw, pięć remisów i siedem porażek w osiemnastu spotkaniach, po czym w listopadzie odszedł z drużyny. Na przestrzeni kolejnych kilku miesięcy zaangażował się w projekt akademii piłkarskiej Somnus México (Soccer Internship and School), którą założył wraz ze swoim bratem Duilio.

W styczniu 2016 Davino został trenerem drugoligowego zespołu Alebrijes de Oaxaca.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]