Florian Śmieja

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Florian Śmieja
Data i miejsce urodzenia 22 sierpnia 1925
Zabrze-Kończyce
Data i miejsce śmierci 4 września 2019
Mississauga, Kanada
Narodowość polska
Odznaczenia
Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” Krzyż Komandorski Orderu Izabeli Katolickiej (Hiszpania)

Florian Ludwik Śmieja (ur. 22 sierpnia 1925 w Zabrzu-Kończycach, zm. 4 września 2019 w Mississauga) – polski poeta, tłumacz, badacz literatury hiszpańskiej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się na przedmieściach Zabrza, po polskiej stronie granicy, gdzie jego rodzice osiedli po podziale Śląska. Uczęszczał do szkoły w Kończycach, a potem do gimnazjum w Tarnowskich Górach. Podczas okupacji wywieziony na roboty przymusowe do niemieckiej Meklemburgii. Pod koniec wojny przebywał w Belgii, gdzie po wyzwoleniu wstąpił do brygady gen. Stanisława Maczka[1].

Po wojnie uzyskał licencjat z literatury w Cork magisterium z iberystyki na King’s College, a następnie uzyskał stopień naukowy doktora[1]. Wykładał iberystykę[potrzebny przypis] na London School of Economics, na Uniwersytecie w Nottingham, a od 1969 r. na Uniwersytecie Zachodniego Ontario w London. W swoich badaniach skupiał się na literaturze baroku, hiszpańskich wątkach w kulturze polskiej polskich w hiszpańskim teatrze religijnym[1].

Należał do grupy poetów polskich skupionych wokół pism „Merkuriusz Polski” i „Kontynenty”, które współzakładał. Ponadto współpracował z „Kulturą”, „Wiadomościami” i „Związkowcem”, a po przemianach demokratycznych w „Tygodniku Powszechnym” i „Więzi”. Jego tłumaczenia literatury hiszpańskiej ukazywały się nakładem Wydawnictwa Literackiego. W latach 1990. prowadził zajęcia na iberystyce Uniwersytetu Wrocławskiego[1] oraz Uniwersytetu Opolskiego.

Debiutował zbiorem wierszy Czuwanie u drzwi[1] w 1953 roku. Swoje wiersze, szkice literackie, wspomnienia publikował m.in. w „Odrze”, „Tygodniku Powszechnym”, „Poezji”, „Więzi”. Jest autorem licznych szkiców, tłumaczeń (m.in. J.R. Jimeneza), opracował Poezje arabsko-andaluzyjskie.

Doktor honoris causa Uniwersytetu Wrocławskiego (2015 r.)[1], członek Polskiego Towarzystwa Naukowego na Obczyźnie (od 1965).

Zmarł 4 września 2019 roku[1] w Mississauga[2].

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Poezja[edytuj | edytuj kod]

  • Czuwanie u drzwi (1953)
  • Powikłane ścieżki (1964)
  • Kopa wierszy (1981)
  • Wiersze (1982)
  • Jeszcze wiersze (1984)
  • Przezorność czasu (1992)
  • Ziemie utracone (1994)
  • Mały wybór wierszy (1994)
  • Wśród swoich (1998)
  • Niepamiętanie (1999)
  • Bezrok (2001)
  • Nad jeziorem Huron (2002)
  • Późne notacje (2004)

Inne[edytuj | edytuj kod]

  • Poezje arabsko-andaluzyjskie (1988)
  • Siedem rozmów o poezji (1990)

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

W grudniu 2009 otrzymał Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”[3].

6 maja 2015 otrzymał tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu Wrocławskiego oraz Krzyż Komandorski Orderu Izabeli Katolickiej, odznaczenie Jego Królewskiej Mości Króla Hiszpanii, Filipa VI[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g Zmarł Florian Śmieja. Emigracyjny poeta, tłumacz literatury oraz wykładowca uniwersytecki, wroclaw.wyborcza.pl [dostęp 2019-09-04] (pol.).
  2. Zmarł profesor Florian Ludwik Śmieja, doktor honoris causa Uniwersytetu Wrocławskiego, uni.wroc.pl [dostęp 2019-09-11] (pol.).
  3. 15 lat miesięcznika „Śląsk” w katowickim Rialcie. naszemiasto.pl, 17 grudnia 2010. [dostęp 2013-01-01].
  4. Bartosz Pudełko: Profesor Florian Śmieja. Zabrzanin odebrał odznaczenie. (pol.). zabrze.naszemiasto.pl. [dostęp 2015-05-20].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Marcin Kurek, Justyna Ziarkowska, Rzeczywiste i możliwe. Rozmowy z Florianem Śmieją, Wrocław 2005.
  • Zbigniew Andrzej Judycki, Polski Uniwersytet na Obczyźnie w Londynie. Słownik biograficzny pracowników naukowych, Londyn 2008, s. 93–94 (z fotografią).