Florian Nieuważny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Florian Nieuważny
Data urodzenia 30 kwietnia 1929
Data i miejsce śmierci 24 kwietnia 2009
Warszawa
Profesor nauk humanistycznych
Specjalność: filologia rosyjska
Alma Mater Uniwersytet Warszawski
Uczelnia Uniwersytet Warszawski
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Order Za Zasługi III klasy (Ukraina)
Grób Floriana Nieuważnego na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach

Florian Jan Nieuważny (ur. 30 kwietnia 1929, zm. 24 kwietnia 2009 w Warszawie) – dr hab., polski rusycysta, tłumacz i ukrainista, profesor Uniwersytetu Warszawskiego i UMCS, wieloletni kierownik katedry ukrainistyki. Ojciec historyka Andrzeja Nieuważnego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1983 wybrany w skład Krajowej Rady Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej. Był prezesem Stowarzyszenia Warszawa-Kijów. W lipcu 2005 odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski[1]. W styczniu 2008 został wyróżniony przez prezydenta Ukrainy, Wiktora Juszczenkę Orderem Za Zasługi III kl.[2], za popularyzację dorobku kultury ukraińskiej w świecie. Pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie.

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • 1965: Włodzimierz Majakowski
  • 1966: Ilja Erenburg
  • 1972: Z poezji ukraińskiej (wspólnie z Tadeuszem Hollendrem)
  • 1976: Antologia poezji ukraińskiej (wspólnie z Jerzym Pleśniarowiczem)
  • 1980: Okno w nieskończoność : antologia opowiadań fantastycznonaukowych pisarzy radzieckich
  • 1988: Okno otwarte na sad. Antologia współczesnej poezji radzieckiej (wybór, słowo wst. i noty o autorach)
  • 1993: O poezji ukraińskiej: od Iwana Kotlarеwskiego do Liny Kostenko
  • 1994: Słownik pisarzy rosyjskich
  • 1999: Literatura rosyjska. Leksykon (wspólnie z Andrzejem Drawiczem i Wiesławą Olbrych)
  • 2007: Historia literatury rosyjskiej XX wieku (współautor)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]