Europejska Formuła 2 Sezon 1970

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Formuła 2 Sezon 1970)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Sezon 1970 Mistrzostw Europejskiej Formuły 2
Inauguracja 30 marca
Zakończenie 10 października
Liczba wyścigów 8
Mistrzowie
Kierowcy Clay Regazzoni
Zespoły Tecno Racing
Poprzedni sezonNastępny sezon

Europejska Formuła 2 Sezon 1970 – czwarty sezon Europejskiej Formuły 2. Rozpoczął się 30 marca na torze Thruxton Circuit w Wielkiej Brytanii, a zakończył 10 października na niemieckim torze Hockenheimring. Tytuł w klasyfikacji kierowców zdobył Szwajcar Clay Regazzoni. Wśród zespołów najlepsza okazała się włoska ekipa Tecno Racing, a wśród konstruktorów francuski March.

Kalendarz wyścigów[edytuj | edytuj kod]

Wyścigi 2, 5, 6 i 7 były złożone z dwóch eliminacji, które składały się na końcowy rezultat.
Wyścigi 1 i 4 były złożone z dwóch półfinałów, na bazie których kierowcy startowali w finale. Tylko wyniki z finału były zaliczane do klasyfikacji.

Runda Tor Data Pole Position Najszybsze okrążenie Zwycięzca (kierowcy) Zwycięzca (zespoły) Zwycięzca (konstruktorzy)
1 Wielka Brytania Thruxton Circuit 30 marca Wielka Brytania Jackie Stewart Austria Jochen Rindt Austria Jochen Rindt Austria Jochen Rindt Racing Wielka Brytania Lotus
2 Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Hockenheimring 12 kwietnia Austria Jochen Rindt Austria Dieter Quester Szwajcaria Clay Regazzoni Włochy Tecno Racing Włochy Tecno
3 Państwo Hiszpańskie Montjuïc circuit 26 kwietnia Francja Henri Pescarolo Wielka Brytania Derek Bell Wielka Brytania Derek Bell Wielka Brytania Wheatcroft Racing Wielka Brytania Brabham
4 Wielka Brytania Crystal Palace Circuit 25 maja Wielka Brytania Jackie Stewart Wielka Brytania Jackie Stewart Wielka Brytania Jackie Stewart Wielka Brytania John Coombs Wielka Brytania Brabham
5 Włochy Autodromo di Pergusa 22 sierpnia Belgia Jacky Ickx Szwajcaria Clay Regazzoni Szwajcaria Clay Regazzoni Włochy Tecno Racing Włochy Tecno
6 Austria Tulln-Langenlebarn 13 września Szwajcaria Clay Regazzoni Francja François Cevert Belgia Jacky Ickx Republika Federalna Niemiec (1949–1990) BMW Republika Federalna Niemiec (1949–1990) BMW
7 Włochy Autodromo Enzo e Dino Ferrari 27 września Szwajcaria Clay Regazzoni Belgia Jacky Ickx Szwajcaria Clay Regazzoni Włochy Tecno Racing Włochy Tecno
8 Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Hockenheimring 10 października Szwecja Ronnie Peterson Austria Dieter Quester Austria Dieter Quester Republika Federalna Niemiec (1949–1990) BMW Republika Federalna Niemiec (1949–1990) BMW

Klasyfikacja kierowców[edytuj | edytuj kod]

Punktacja:
Wyścig: 9-6-4-3-2-1 (sześć pierwszych pozycji)
Do klasyfikacji zaliczano 6 najlepszych wyników

P. Kierowca Zespół Podwozie Silnik THR
Wielka Brytania
HOC
Republika Federalna Niemiec (1949–1990)
ESP
Państwo Hiszpańskie
CRY
Wielka Brytania
PER
Włochy
AUT
Austria
IMO
Włochy
HOC
Republika Federalna Niemiec (1949–1990)
Punkty
1 Szwajcaria Clay Regazzoni Tecno Racing Tecno Ford 8 1 8 2 1 NU 1 2 44
2 Wielka Brytania Derek Bell Wheatcroft Racing Brabham Ford 3 3 1 (8) 7 4 3 (6) 35 (38)
3 Brazylia Emerson Fittipaldi Team Bardahl Lotus Ford NW 6 3 3 5 WD 2 4 25
4 Austria Dieter Quester BMW BMW BMW 7 NU 5 NU NU NU 1 14
5 Szwecja Ronnie Peterson Guthrie Racing March Ford WD NU NU NZ 5 4 3 14
6 Francja François Cevert Tecno Racing Tecno Ford WD 11 NU NU NU 3 NU NU 9
7 Japonia Tetsu Ikuzawa Ikuzawa Racing Lotus Ford 12 2 9 7 7 NU 9
8 Wielka Brytania Robin Widdows Walker Racing Brabham Ford 4 12 4 NU 9
9 Wielka Brytania Peter Westbury FIRST Brabham Ford NU NU 9 NU 4 12 NU NU 7
10 Francja Henri Pescarolo Bob Gerard Racing Brabham Ford 2 6 6
11 Wielka Brytania Alistair Walker Walker Racing Brabham Ford 5 7 8 NU NU 5
12 Australia Tim Schenken Sports Motor International Brabham Ford 14 NU NU NZ NU 9 WD 4
13 Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Hubert Hahne BMW BMW BMW NZ 4 NZ NU WD 3
14 Włochy Vittorio Brambilla Scuderia Picchio Rossa Brabham Ford NZ WD 10 NZ 3
North Italian Racing NU 6
Scuderia Ala d'Oro NU 8
15 Argentyna Carlos Reutemann Automóvil Club Argentino Brabham Ford WD 8 6 NU NU NU NU 5 3
16 Stany Zjednoczone Mike Goth prywatny Brabham Ford 6 2
Paul Watson Racing NU
17 Francja Jean-Pierre Jabouille Pygmée Pygmée Ford NZ WD 11 8 NZ NW 2
18 Wielka Brytania Peter Gaydon Bob Gerard Racing Brabham Ford NU 7 WD 1
19 Irlandia Tommy Reid Irish Racing Brabham Ford 9 WD 1
Kierowcy niedopuszczeni do zdobywania punktów
Wielka Brytania Jackie Stewart John Coombs Brabham Ford 2 1
Belgia Jacky Ickx BMW BMW BMW 6 WD 3 1 NU
Austria Jochen Rindt Jochen Rindt Racing Lotus Ford 1 NU NU WD
Szwajcaria Jo Siffert BMW BMW BMW NU 2 11 NU
Australia Jack Brabham John Coombs Brabham Ford 2
Włochy Andrea de Adamich Scuderia Jolly Club Brabham Ford WD 4
Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Rolf Stommelen Eifelland March Ford NU 5 12 6 NU 5
Wielka Brytania Graham Hill Jochen Rindt Racing Lotus Ford 5 WD
P. Kierowca Zespół Podwozie Silnik THR
Wielka Brytania
HOC
Republika Federalna Niemiec (1949–1990)
ESP
Państwo Hiszpańskie
CRY
Wielka Brytania
PER
Włochy
AUT
Austria
IMO
Włochy
HOC
Republika Federalna Niemiec (1949–1990)
Punkty

Uwagi:

  • pogrubienie – pole position
  • kursywa – najszybsze okrążenie

Klasyfikacja zespołów[edytuj | edytuj kod]

P Konstruktor Punkty
1 Włochy Tecno Racing 53
2 Wielka Brytania Wheatcroft Racing 35
3 Brazylia Team Bardahl 25
4 Republika Federalna Niemiec (1949–1990) BMW 17
5 Wielka Brytania Guthrie Racing 14
6 Wielka Brytania Walker Racing 14
7 Japonia Ikuzawa Racing 9
8 Włochy FIRST Racing 7
9 Wielka Brytania Bob Gerard Racing 7
10 Sports Motor International 4
11 Włochy North Italian Racing 3
12 Argentyna Automóvil Club Argentino 3
13 Stany Zjednoczone Mike Goth 2
14 Francja Pygmée 2
15 Irlandia Irish Racing 1

Klasyfikacja konstruktorów[edytuj | edytuj kod]

P Konstruktor Punkty
1 Wielka Brytania Brabham 76
2 Włochy Tecno 53
3 Wielka Brytania Lotus 34
4 Republika Federalna Niemiec (1949–1990) BMW 17
5 Francja March 14
6 Francja Pygmée 2

Klasyfikacja dostawców silników[edytuj | edytuj kod]

P Dostawca Punkty
1 Stany Zjednoczone Ford 179
2 Republika Federalna Niemiec (1949–1990) BMW 17

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]