Franciszek Żaak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Franciszek Marian Żaak
Franciszek Bakierski
Przekładnia, Mamka, Hiacynt
podporucznik podporucznik
Data i miejsce urodzenia 4 sierpnia 1919
Lwów
Data i miejsce śmierci 19 lipca 1944
Lwów
Przebieg służby
Lata służby 1942–1944
Siły zbrojne Armia Czerwona, Polskie Siły Zbrojne w ZSRR (1941-1942), Polskie Siły Zbrojne na Zachodzie, Armia Krajowa
Jednostki 8 Dywizja Piechoty (PSZ), Oddział V KG AK, Obszar Lwowski AK
Stanowiska radiotelegrafista w batalionie „Iskry”, radiotelegrafista w Oddziale Radio „Opacz”, dowódca patrolu radiołączności „Tempo”
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
Odznaczenia
Krzyż Walecznych (od 1941, czterokrotnie)

Franciszek Marian Żaak vel Franciszek Bakierski pseud.: „Przekładnia”, „Mamka”, „Hiacynt” (ur. 4 sierpnia 1919 we Lwowie, zm. 19 lipca 1944 tamże) – żołnierz Armii Czerwonej, Armii Andersa i Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie, oficer Armii Krajowej, podporucznik łączności, cichociemny.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Po ukończeniu XI Państwowego Liceum i Gimnazjum im. Jana i Andrzeja Śniadeckich we Lwowie i zdaniu matury w 1939 roku pracował jako szofer-mechanik. 22 kwietnia 1941 roku został powołany do Armii Czerwonej. Odbywał służbę koło Charkowa. Został zwolniony z wojska po podpisaniu układu Sikorski-Majski i wstąpił w marcu 1942 roku do Armii Andersa, gdzie został skierowany do szkoły podchorążych przy 8 Dywizji Piechoty. We wrześniu 1942 roku przez Afrykę Południową dotarł do Wielkiej Brytanii.

Zgłosił się do służby w kraju. Przeszedł szkolenie konspiracyjne ze specjalnością w łączności i został zaprzysiężony 10 lipca 1943 roku. Zrzutu dokonano w nocy z 14 na 15 września 1943 roku w ramach operacji „Neon 7” dowodzonej przez kpt. naw. Antoniego Freyera (zrzut na placówkę „Spodek” położoną koło wsi Łucznica). Po aklimatyzacji w Warszawie dostał w październiku przydział do Oddziału V Łączności Komendy Głównej AK jako radiotelegrafista w batalionie „Iskry”.

1 listopada 1943 roku wyjechał samowolnie do Lwowa, w związku z czym miał sprawę przed Wojskowym Sądem Specjalnym, którą umorzono. 19 lutego 1944 roku został formalnie przeniesiony do Obszaru Lwowskiego AK, w którym służył jako radiotelegrafista w Oddziale Radio „Opacz” i dowódca patrolu radiołączności „Tempo”.

31 maja 1944 roku podczas pracy radiostacji nr 36 J we Lwowie został namierzony i aresztowany przez Niemców. Przebywał w więzieniu przy ul. Łąckiego we Lwowie. 19 lipca został wywieziony na rozstrzelanie.

Tablica w kościele św. Jacka w Warszawie, upamiętniająca poległych cichociemnych, w tym Franciszka Żaaka

Awanse[edytuj | edytuj kod]

  • starszy strzelec podchorąży – 21 lutego 1943 roku
  • podporucznik – 14 września 1943 roku.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Życie rodzinne[edytuj | edytuj kod]

Był synem Władysława, mechanika samochodowego, i Marii z domu Hawling. Ożenił się z Heleną Świderską. Nie mieli dzieci.

Upamiętnienie[edytuj | edytuj kod]

W lewej nawie kościoła św. Jacka przy ul. Freta w Warszawie odsłonięto w 1980 roku tablicę Pamięci żołnierzy Armii Krajowej, cichociemnych – spadochroniarzy z Anglii i Włoch, poległych za niepodległość Polski. Wśród wymienionych 110 poległych cichociemnych jest Franciszek Żaak.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]