Franciszek Adamski (profesor)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Franciszek Adamski (ur. 18 sierpnia 1930 w Babicy) – polski socjolog, pedagog społeczny, prof. dr hab. nauk humanistycznych o specjalności socjologia kultury, socjologia religii i socjologia rodziny (tytuł profesorski uzyskany 19 kwietnia 1990). Pracownik Krakowskiej Akademii im. Andrzeja Frycza Modrzewskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1964 obronił doktorat w Uniwersytecie Jagiellońskim, habilitacja – Uniwersytet Łódzki w 1971. W latach 1972–1981 był kierownikiem Katedry Socjologii Rodziny Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. Od 1980 profesor KUL, a od 1989 Uniwersytetu Jagiellońskiego. Od 1989 kierownik Zakładu Pedagogiki Społecznej UJ, a od 1996 dyrektor Instytutu Pedagogiki tej uczelni. Od 1999 przewodniczący Rady Programowej CKE MEN. Był zaangażowany w działalność Związku Zawodowego "Solidarność", był również członkiem Komisji Episkopatu ds. Środków Społecznego Przekazu oraz ds. Kultury[1].

Główną problematyką pracy naukowo-badawczej Franciszka Adamskiego jest socjologia rodziny i wychowania oraz przemiany w kulturze religijnej polskiego społeczeństwa w zakresie społecznego nauczania Kościoła. Jako pierwszy w Polsce przeprowadził badania nad skutecznością oddziaływania treści propagandowych kultury masowej na wzorce i zachowania rodziny[2]. Jest autorem programu badawczego: "Katolicki model rodziny a współczesna polska rodzina". Zebrany materiał badawczy został zamieszczony w tomach "Studiów nad rodziną". Jako pracownik KUL i UJ włączył tę tematykę w obszar zainteresowania zagranicznych ośrodków badawczych. Jest autorem ponad 100 prac naukowych[1].

Jest laureatem Nagrody im. Sługi Bożego Jerzego Ciesielskiego - ojca rodziny (2007) za pracę na rzecz umacniania rodziny[3].

Promotor prac doktorskich, m.in:

  • Jana Pawła II inspiracje dla pedagogiki kultury, 2006
  • Modele zachowań seksualnych w wybranych czasopismach młodzieżowych i w poglądach nastolatków, 2003
  • Bohaterowie gier komputerowych w świetle założeń wychowania personalistycznego (na podstawie analizy treści wybranych pism komputerowych), 2002
  • Modele identyfikacji kobiety z jej rolą w społeczeństwie w podręcznikach do wychowania seksualnego, 2002
  • Międzygeneracyjne przemiany w strukturze społeczno-moralnej rodziny wielkomiejskiej, 1999

oraz recenzent prac doktorskich i habilitacyjnych, m.in:

  • Cechy i funkcje radiofonii katolickiej w Polsce, 2002
  • Małżeństwo i rodzina jako spełnianie się człowieka - osoby. Studium pedagogiczne na kanwie dorobku F. W. Bednarskiego, 2002
  • Nauczyciel w koncepcjach teoretycznych Martina Bubera i Carla Rogersa. Studium porównawcze, 2002
  • Personalistyczna koncepcja pedagogii prewencyjnej Jana Bosko, 2002
  • Obraz Ojca Świętego Jana Pawła II w codziennej prasie ogólnopolskiej w czasie jego pielgrzymek do Ojczyzny w latach 1979-1999, 2002

Publikacje (wybór)[edytuj | edytuj kod]

  • Modele małżeństwa i rodziny a kultura masowa, 1970
  • Socjologia małżeństwa i rodziny, 1982
  • Rodzina między sacrum a profanum, 1986
  • Ateizm w kulturze polskiej, 1993
  • Edukacja – rodzina – kultura, 1999
  • Rodzina. Wymiar społeczno-kulturowy, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków 2002
  • Miłość, Małżeństwo, Rodzina, pr. zb. pod red. F. Adamskiego, Wydawnictwo PETRUS, Kraków 2009
  • Socjologia religii, pr. zb. pod red. F. Adamskiego, Wydawnictwo PETRUS, Kraków 2010
  • Wychowanie w rodzinie pr. zb. pod red. F. Adamskiego, Wydawnictwo PETRUS, Kraków 2010
  • Wychowanie osobowe pr. zb. pod red. F. Adamskiego, Wydawnictwo PETRUS, Kraków 2011
  • Ateizm oraz irreligia i sekularyzacja, pr. zb. pod red. F. Adamskiego, Wydawnictwo PETRUS, Kraków 2012
  • Człowiek istota religijna i rodzinna, Wydawnictwo PETRUS, Kraków 2012

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]