Franciszek Borgias Kania

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Franciszek Borgias Kania
Data i miejsce urodzenia 7 października 1818
Mokre k. Mikołowa
Data i miejsce śmierci 1 styczeń 1900
Chorzów
dziekan dekanatu mysłowickiego
Okres sprawowania 1893-1890
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat październik 1841
Odznaczenia
Order Czerwonego Orła IV klasy

Franciszek Borgias Kania (ur. 7 października 1818 w Mokrem k. Mikołowa, zm. 1 stycznia 1900 w Chorzowie) – ksiądz rzymskokatolicki, proboszcz parafii św. Marii Magdaleny w Chorzowie, działacz społeczny.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodzony w rodzinie młynarza w powiecie pszczyńskim. W 1837 ukończył gimnazjum w Gliwicach, następnie podjął studia na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Wrocławskiego, uzyskując dyplom w 1840.

Święcenia kapłańskie otrzymał w październiku 1841, w grudniu 1841 powierzono mu obowiązki wikarego, następnie administratora (1855) parafii w Chorzowie. Wspomagał ówczesnego proboszcza ks. Józefa Bendera w działaniach zmierzających do odzyskania majątku Bożogrobców. W grudniu 1870 mianowany proboszczem.

Budowniczy kościoła filialnego parafii w Chorzowie-Dębie, w latach 1886-1892 budowniczy neogotyckiego kościoła parafialnego w Chorzowie, zaprojektowanego przez Josepha Ebersa.

W 1891 założyciel Towarzystwa św. Alojzego w Królewskiej Hucie (obecnie Chorzów), którego członkowie udzielali się m.in. w ruchu teatralnym.

Od 1883 dziekan dekanatu bytomskiego, od 1883 dekanatu mysłowickiego. Z powodów zdrowotnych, zrezygnował z urzędu w 1890. Mianowany radcą duchownym.

Zmarł 1 stycznia 1900 w Królewskiej Hucie (obecnie Chorzów), pochowany obok kościoła w swojej parafii.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Odznaczony Orderem Czerwonego Orła IV klasy.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]