Franciszek Cieplik

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Franciszek Cieplik
Hatrak
kapitan piechoty kapitan piechoty
Data i miejsce urodzenia 8 lutego 1908
Sarajewo
Data i miejsce śmierci 21 sierpnia 1944
Surkonty
Przebieg służby
Lata służby 1939–1944
Siły zbrojne Wojsko Polskie, Polskie Siły Zbrojne na Zachodzie, Armia Krajowa
Jednostki 19 Pułk Piechoty Odsieczy Lwowa, 1 Dywizja Grenadierów, 1. Brygada Strzelców, Okręg Nowogródek AK, 77 Pułk Piechoty AK
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
kampania wrześniowa
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Walecznych (1920-1941, dwukrotnie) Krzyż Wojenny 1939–1945 (Francja)
Grób kpt. Franciszka Cieplika w Surkontach
Tablica w kościele św. Jacka w Warszawie, upamiętniająca poległych cichociemnych, w tym Franciszka Cieplika

Franciszek Cieplik ps. „Hatrak” (ur. 8 lutego 1908 w Sarajewie, zm. 21 sierpnia 1944 pod Surkontami) – kapitan piechoty Wojska Polskiego, cichociemny.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

We wrześniu 1939 roku walczył w 19 pułku piechoty Odsieczy Lwowa. W czasie bitwy o Gostynin 15 września był ranny, 14 października uciekł ze szpitala i przez Węgry dostał się do Francji, gdzie zaciągnął się do 1 Dywizji Grenadierów (walczył w 1 pułku Grenadierów Warszawy). Dostał się do niewoli, skąd uciekł przez Hiszpanię do Portugalii. Został tam aresztowany i odesłany do Hiszpanii, gdzie spędził 2 lata w obozie koncentracyjnym w Miranda de Ebro (4 września 1941 roku nieudana próba ucieczki). Po wyzwoleniu obozu, od stycznia 1943 roku dotarł do Wielkiej Brytanii przydzielony do 1 Brygady Strzelców.

Cichociemny[edytuj | edytuj kod]

Zgłosił się do służby w Kraju. Po przeszkoleniu ze specjalnością w dywersji został zaprzysiężony na rotę AK 29 września 1943 roku. Przydzielony do Oddziału VI (Specjalnego) Sztabu Naczelnego Wodza, przeniesiony do Głównej Bazy Przerzutowej w Brindisi we Włoszech. 1 marca 1944 awansowany do stopnia kapitana piechoty[1].

Został zrzucony do okupowanej Polski w nocy z 30 kwietnia na 1 maja 1944 roku, w operacli lotniczej "Weller 16", na placówkę odbiorczą "Klosz", 23 km od Grójca. Przydzielony do słuzby w Okręgu Nowogródek AK jako zastępca dowódcy 3 kompanii IV baonu 77 pułku piechoty AK Zgrupowania "Nadniemieńskiego". W czasie operacji wileńskiej walczył w oddziale partyzanckim „Bustromiaka”.

Zamordowany bagnetami przez Sowietów po bitwie z Armią Czerwoną pod Surkontami[2][3][4].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Życie rodzinne[edytuj | edytuj kod]

Był synem Wojciecha, urzędnika sądowego, i Marii z domu Purgarić. W 1928 roku ożenił się z Katarzyną Sygnowską (1907–1988), z którą miał 2 dzieci: Marię Teresę (ur. 1930) i Józefa (1935–1975).

Upamiętnienie[edytuj | edytuj kod]

  • W lewej nawie kościoła św. Jacka przy ul. Freta w Warszawie odsłonięto w 1980 roku tablicę Pamięci żołnierzy Armii Krajowej, cichociemnych – spadochroniarzy z Anglii i Włoch, poległych za niepodległość Polski. Wśród wymienionych 110 poległych cichociemnych jest Franciszek Cieplik.
  • W 1986 roku Kresowa Oficyna Podziemna Poczta Polowa Solidarności wydała serię/bloczek 5 znaczków cichociemnych, którzy zginęli z rąk radzieckich. Tytuł serii to Spadochroniarzom Armii Krajowej poległym w walce z Sowietami. Na jednym z pięciu znaczków jest Franciszek Cieplik[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]